• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

کلاء (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




كِلاء (به کسر کاف و فتح لام) از واژگان نهج البلاغه به معنای علف تر است و جمع آن اَكْلاء (به فتح همزه و سکون کاف) است. این ماده فقط يک بار در نهج البلاغه آمده است.



كِلاء به معنای علف تر می‌باشد و جمع آن اكلاء است و اگر خشک باشد حشيش گويند.


امام (صلوات‌الله‌علیه) فرموده: «و اخبرتهم عن الكلاء و الماء» خ ۱۷۰ ۲۴۵
كه در «عطش» مشروحا گذشت.


این ماده فقط يک بار در نهج البلاغه آمده است.





• قرشی بنایی، سید علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «کلاء»، ج۲، ص۹۰۹.    






جعبه ابزار