• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

کور (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




کُور (به ضم کاف) از واژگان قرآن کریم به معنی پیچیدن و جمع کردن است. از مشتقات این کلمه در قرآن مجید تَکویر (به فتح تاء و سکون کاف) به معنی پیچیدن است.



کُور به معنی پیچیدن و جمع کردن است.
راغب می‌گوید: «کور الشّی‌ء: ادارته و ضمّ بعضه الی بعض ککور العمامة» عبارت فیومی در مصباح چنین است: «کار العمامة کورا: ادارها علی راسه» ایضا در مصباح و صحاح گفته: «کلّ دور کور» هر گردیدن کور است.
تکویر به معنی پیچیدن است؛ در اقرب الموارد هست: «کور العمامة علی راسه تکویرا: لفّها».


(خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْاَرْضَ بِالْحَقِ‌ یُکَوِّرُ اللَّیْلَ عَلَی النَّهارِ وَ یُکَوِّرُ النَّهارَ عَلَی اللَّیْلِ‌)     (آسمان‌ها و زمين را به حق آفريد؛ شب را بر روز مى‌پيچد و روز را بر شب.) ناگفته نماند در کور و تکویر استداره و مدوّر بودن را قید کرده‌اند، در اثر حرکت وضعی زمین روز و شب دائره وار در اطراف زمین می‌گردند و خدا علی الدوام روز را شب و شب را بر روز می‌پیچد و چون شب را بر روز پیچید روز از بین می‌رود و بالعکس.
(اِذَا الشَّمْسُ‌ کُوِّرَتْ‌)     (در آن هنگام كه خورشيد درهم پيچيده شود.)
(وَ اِذَا النُّجُومُ انْکَدَرَتْ‌)     (و ستارگان بى‌فروغ شوند.) تکویر و پیچیده شدن خورشید عبارت اخرای خاموش شدن آن است. در کتب نجوم عکس سحابی‌ها را ملاحظه کنید که به طور مارپیچی می‌پیچند، خورشید چنان که گویند و در کتاب «معاد از نظر قرآن و علم» توضیح داده‌ام، از مرکزش خاموش می‌شود و در آینده قسمت خاموش شده آن به قشر ظاهری منتقل شده و قشر ظاهری به مرکز آن خواهد رفت و آن قهرا به طور مارپیچی خواهد بود که همان تکویر است.
[۲۷] قرشی بنایی، علی‌اکبر، معاد از نظر قرآن و علم، ص۳۴.
[۲۸] گاموف، «مادّه، زمین و آسمان»، ص۵۳۲، فصل «آینده خورشید ما»
. و شاید مراد از تکویر شمس انقباض آن باشد که در اثر خاموش شدن منقبض خواهد گردید.


۱. ↑ قرشی بنایی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۱۶۸.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، دار القلم، ج۱، ص۷۲۹.    
۳. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-حسینی، ج۳، ص۴۷۷.    
۴. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، دار القلم، ج۱، ص۷۲۹.    
۵. ↑ فیومی، احمد بن محمدبن علی، مصباح المنیر، ج۱، ص۲۸۰.    
۶. ↑ فیومی، احمد بن محمدبن علی، مصباح المنیر، ج۱، ص۲۸۰.    
۷. ↑ جوهری، أبونصر، الصحاح‌ تاج اللغة و صحاح العربیة‌، ج۲، ص۸۰۹.    
۸. ↑ شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۴، ص۶۰۳.    
۹. ↑ زمر/سوره۳۹، آیه۵.    
۱۰. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۵۸.    
۱۱. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۳۷.    
۱۲. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۳۶۱.    
۱۳. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۳۸۴.    
۱۴. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۱۴۳.    
۱۵. ↑ تکویر/سوره۸۱، آیه۱.    
۱۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۸۶.    
۱۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۱۳.    
۱۸. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۴۸.    
۱۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۷۶.    
۲۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۲۶.    
۲۱. ↑ تکویر/سوره۸۱، آیه۲.    
۲۲. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۸۶.    
۲۳. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۱۳.    
۲۴. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۴۸.    
۲۵. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۷۶.    
۲۶. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۲۶.    
۲۷. ↑ قرشی بنایی، علی‌اکبر، معاد از نظر قرآن و علم، ص۳۴.
۲۸. ↑ گاموف، «مادّه، زمین و آسمان»، ص۵۳۲، فصل «آینده خورشید ما»



• قرشی بنایی، علی اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "کور"، ج۶، ص۱۶۸.    






جعبه ابزار