• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

أَقْطار (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



منبع: مرتبط

اَقْطار: (اَنْ تَنْفُذُوا مِنْ اَقْطارِ)    
«اَقْطار» جمع‌ «قطر» به معنای اطراف چیزی است.



(يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانفُذُوا لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ )     (ای گروه جنّ و انس! اگر می‌توانید از مرزهای آسمانها و زمین بگذرید، پس بگذرید، ولی هرگز نمی‌توانید، مگر با نیرویی فوق العاده). ).
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید:
(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:)


۱. ↑ رحمن/سوره۵۵، آیه۳۳.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۷۷.    
۳. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۴۶۱.    
۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۳، ص۱۶۰.    
۵. ↑ رحمن/سوره۵۵، آیه۳۳.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۳۲.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۱۷۸.    
۸. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۰۶.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۹۶.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۱۰.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «أَقْطار»، ص۶۱.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره الرحمن | لغات قرآن




جعبه ابزار