• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

أُلفَت (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





أُلفَت: (ایلافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتآءِ)    
«الفت» از مادّه‌ «الْف» به معنای اجتماع‌ توام با انسجام و انس و التیام است.



(إِيلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاء وَ الصَّيْفِ)     (الفت آنها به اين سرزمين و بازگشت آنها به آنجا در سفرهاى زمستانه و تابستانه.)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: ماده الف - به كسره همزه- كه مصدر ثلاثى مجرد و باب افعالش ايلاف مى‌آيد، به معناى اجتماع با همبستگى و الفت است، و به قول راغب اصلا الفت را به همين جهت الفت مى‌گويند. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:)


۱. ↑ قریش/سوره۱۰۶، آیه۲.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۲۱.    
۳. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۷، ص۳۷۴.    
۴. ↑ قریش/سوره۱۰۶، آیه۲.    
۵. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۶۰۲.    
۶. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۶۲۸.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۶۵.    
۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۲۹۵.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۸۲۹.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «أُلفَت»، ص۶۵.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره قریش | لغات قرآن




جعبه ابزار