• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

ابراهیم بن محمد اندلسی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ابراهیم بن محمد اندلسی (۲۷۷ ـ ۳۵۰ق)، فردی فقیه، شاعر و حافظ در لغت و نحو در قرن ۴ هجری قمری بود.



ابواسحاق ابراهیم بن محمد بن ابراهیم باجی‌ اندلسی در سال ۲۷۷ق به دنیا آمد.
اهل باجه، شهری در شمال آفریقا بود و از افرادی چون محمد بن عبداللّه بن قون، محمد بن عمر بن لبابه، احمد بن خالد و ابوصالح ایوب بن سلیمان حدیث شنید. باجی فردی فقیه، شاعر، فصیح، بلیغ و حافظ در لغت و نحو بود.


ابواسحاق در سال ۳۵۰ هجری از دنیا رفت.


دو کتاب فقهاء باجه و رجال العلم بباجة اثر اوست. (دیگر منابع:
[۶] اعلمی، محمد حسین، دایره المعارف الشیعیه العامه ج۲، ص۱۳۷.
)


۱. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین ج۱، ص۷۹.    
۲. ↑ ابن فرضی ازدی، عبدالرحمن بن محمد، تاریخ العلما والرواة بالاندلس ج۱، ص۲۵.    
۳. ↑ ، عمررضا، معجم المؤلفین ج۱، ص۷۹.    
۴. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام ج۲۵، ص۴۳۷.    
۵. ↑ السیوطی، جلال الدین، بغیه الوعاة ج۱، ص۴۲۳.    
۶. ↑ اعلمی، محمد حسین، دایره المعارف الشیعیه العامه ج۲، ص۱۳۷.



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، برگرفته از مقاله «ابراهیم باجی»، ج۲، ص۴۱.






جعبه ابزار