• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

ابومحمد مهلّبی ازدی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





ابومحمد مهلّبی (۲۹۱ق-۳۵۲ق)، وزیر دانشمند و «ذووزارتینِ» معزالدوله و خلیفه عباسی بود و آثاری در زمینه شعر، لغت و نحو از خود بر جای گذاشت و سرانجام در ۶۱ سالگی درگذشت و در بغداد دفن شد.



ابومحمد حسن بن محمد بن‌ هارون مهلّبی ازدی (۳۵۲ق)، وی به سال ۲۹۱ هجری در بصره به دنیا آمد و از فرزندان قبیصه بن مهلّب بن ابی صفره بود.


مهلّبی سیزده سال و سه ماه وزیر معزالدوله دیلمی بود. وی پیش از وزارت، زندگی سختی داشت.


ابومحمد در جایگاه عالی عقل، منزلت و همت قرار داشت و دوستدار علما و مورد قبول آنان بود. بعدها به وزارت المطیع عباسی رسید و لقب ذووزارتین یافت.


آثار او عبارت‌اند از:
رسائل و توقیعات؛
دیوان شعر؛
[۴] ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۴۹.

اللغة فی مخارج الحروف؛
دیوان رسائل و کتابی درباره اصول نحو.

سرانجام به سال ۳۵۲ هجری با بیش از شصت سال عمر، در راه واسط از دنیا رفت و در مقابر قریش در مقبره نوبختیه بغداد به خاک سپرده شد.

۱. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۲، ص۱۲۷.    
۲. ↑ ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۴، ص۱۴۳.    
۳. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۶، ص۴۱.    
۴. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۴۹.
۵. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۲۷۰.    
۶. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۶، ص۱۹۸.    
۷. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۲، ص۱۲۷.    
۸. ↑ ثعالبی، عبدالملک بن محمد، یتیمة الدهر، ج۲، ص۲۶۵.    
۹. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۳، ص۹۷۶.    
۱۰. ↑ ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۷۳.    
۱۱. ↑ ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۷، ص۲۴۳.    
۱۲. ↑ باخرزی، ابوالحسن، دمیه القصر وعصرة اهل العصر، ج۱، ص۳۶۷.    
۱۳. ↑ ابن حزم، علی بن احمد، جمهرة انساب العرب، ص۳۷۰.    
۱۴. ↑ تنوخی، محمد بن علی، نشوار المحاضره و اخبار المذاکره، ج۷، ص۲۵۳.    



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، برگرفته از مقاله «ابومحمد مهلّبی ازدی»، ج۲، ص۱۷۹.






جعبه ابزار