• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

اتراب (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




اَتْراب (به فتح الف و سکون تاء) از واژگان قرآن کریم که در اصل به معنای هم‌سال است و در قرآن وصف حوریان بهشتی به معنای اینکه از حیث زیبائی، قدّ، قامت، حسن منظر و... با شوهران خود هم‌سال و برابراند.



اَتْراب: در اصل به معنای هم‌سال است و در قرآن وصف حوریان بهشتی به معنای اینکه از حیث زیبائی، قدّ، قامت، حسن منظر و... با شوهران خود هم‌سال و برابراند.


(وَ عِنْدَهُمْ قاصِراتُ الطَّرْفِ‌ اَتْرابٌ‌)     (و نزد آنان همسرانى است كه تنها چشم به شوهرانشان دوخته‌اند، و همسن و سالند).
(فَجَعَلْناهُنَّ اَبْکاراً عُرُباً اَتْراباً)     (و همه را دوشیزه قرارداديم، زنانى كه تنها به همسرشان عشق مى‌ورزند و خوش زبان و فصیح و همسن و سالند).
(... حَدائِقَ وَ اَعْناباً وَ کَواعِبَ‌ اَتْراباً)     (باغ‌هايى سرسبز، و انواع انگورها، و حوريانى بسيار جوان و همسن و سال).
تِرْب (بر وزن حِبْر) به معنی هم‌سال است که در یک زمان به دنیا آمده باشند، بر خلاف دو قلو که در بطن واحد، از مادر واحد متولد می‌شوند و آنها را توامان گویند.
در اقرب الموارد هست: «التِّرْبُ‌ من ولد معک و اکثر ما یستعمل فی المؤنث یقال: هذه‌ تِرْبُ‌ فلانة اذا کانت علی سنّها»: ترب کسی است که با تو به دنیا آمده و بیشتر در مؤنث به کار می‌رود، گویند این دختر، ترب فلان دختر است در صورتی که هم‌سال باشند؛ و در مادّه «تام» آمده: توام از تمام حیوان آنست که با دیگری در یک دفعه به دنیا آید، دو فرد باشند یا بیشتر، «اتامت المرئة وضعت اثنین فی بطن».
گویند: دو هم‌سال را از آن ترب گفته‌اند که با هم خاک‌بازی می‌کنند که اصل ترب به معنی خاک است. به نظر می‌آید: حوریان بهشتی با هم‌دیگر هم‌سال و هم قد نیستند بلکه مراد تناسب آنها با شوهرانشان است، یعنی حوریان از حیث زیبائی، قدّ، قامت، حسن منظر و... با شوهران خود هم‌سال و برابراند.


كلمه اتراب سه بار در صفت حوريان بهشتى آمده است‌.


۱. ↑ قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۲۶۸.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۶۵.    
۳. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۱۲.    
۴. ↑ ص/سوره۳۸، آیه۵۲.    
۵. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۵۶.    
۶. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۱۸.    
۷. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۳۳۳.    
۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۵۰.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۱۲۰.    
۱۰. ↑ واقعه/سوره۵۶، آیه۳۶-۳۷.    
۱۱. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۳۵.    
۱۲. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۲۴.    
۱۳. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۲۱۳.    
۱۴. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۳۱.    
۱۵. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۱۵۴.    
۱۶. ↑ نبأ/سوره۷۸، آیه۳۲.    
۱۷. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۸۳.    
۱۸. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۶۹.    
۱۹. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۲۷۴.    
۲۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۴۶.    
۲۱. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۲۴۹.    
۲۲. ↑ شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج، ص۲۹۶.    
۲۳. ↑ شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۱، ص۲۹۱.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "تراب"، ج۱، ص۲۶۸.    






جعبه ابزار