• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

احادیث مواعظ

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



احادیث مواعظ، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و به احادیثی گفته می‌شود که برای موعظه و نصیحت آمده است.



در تعریف موعظه گفته‌اند: موعظه آن است که قلب‌های قسی را نرم، چشم‌های خشک را پر اشک و اعمال فاسد را اصلاح می‌کند بنا براین "احادیث مواعظ" به احادیثی باید گفت که دل‌های قسی به وسیله آن‌ها نرم، چشم ‌های خشک به توسط آن‌ها پر اشک و اعمال فاسد بدان‌ها اصلاح می‌گردد.


دانشمندان رجال و درایه در مورد تحمل حدیث از مشایخ آداب و شرایطی بیان داشته‌اند در مورد "احادیث مواعظ" تسامح و تساهل دارند در این باره برخی گفته‌اند:
از جمعی پیشینیان نقل شده تحمل احادیث مربوط به حلال و حرام از کسانی که از اتهام و مظنّه به دور نیستند جایز نیست ولی کتابت احادیث ترغیب و مواعظ از مشایخی که از چنین اوصافی به دور نیستند جایز است.


در تنظیم این مقاله از منابع زیر استفاده شده است:

• جرجانی، علی بن محمد، التعریفات.
• موسوی زنجانی، محمد، الکفایه فی علم الدرایه.


۱. ↑ جرجانی، علی بن محمد، التعریفات، ج۱، ص۱۰۴.    
۲. ↑ موسوی زنجانی، محمد، الکفایه فی علم الدرایه، ص۳۳۳.    



پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «احادیث مواعظ»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۶/۴/۱۵.    


رده‌های این صفحه : اصطلاحات حدیثی




جعبه ابزار