• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

ادوات مطلق

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ادوات مطلق به الفاظ و هیئت‌های دلالت کننده بر اطلاق نسبت به مصادیق گفته می‌شود.



ادوات مطلق، الفاظ و هیئت‌هایی است که بر اطلاق دلالت دارد.


هم چنان که برای عام ، ادوات و الفاظ خاصی هست، مطلق نیز دارای الفاظ و هیئت‌هایی است که باعث می‌شود در الفاظ، اطلاق (شیوع) جریان یابد، همانند:
۱. اسم جنس ، مانند:رجل، شجر؛
۲. علم جنس ، مانند:اسامه، ثعاله؛
۳. اسم نکره ، مانند:اسد، رجل؛
۴. مفرد محلّی به لام جنس ، مانند:العالم، الانسان.
از آن جاکه این الفاظ برای معنای شیوع و سریان وضع نشده است، حمل آن‌ها بر اطلاق در جایی است که یا قرینه‌ای خاص - لفظی یا مقامی - بر شیوع و سریان دلالت داشته باشد یا این که از راه استناد به مقدمات حکمت ، دلالت آن‌ها بر شیوع و اطلاق احراز گردد.
[۲] آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۲۸۲.
[۳] سبزواری، عبدالاعلی، تهذیب الاصول، ج۱، ص۱۵۰.
[۴] شهابی، محمود، تقریرات اصول، ج۲، ص۱۰۲.
[۵] مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۲، ص۱۹۳.



۱. ↑ مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص۲۴۸.    
۲. ↑ آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۲۸۲.
۳. ↑ سبزواری، عبدالاعلی، تهذیب الاصول، ج۱، ص۱۵۰.
۴. ↑ شهابی، محمود، تقریرات اصول، ج۲، ص۱۰۲.
۵. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۲، ص۱۹۳.



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوين توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامي، برگرفته از مقاله «ادوات مطلق».



جعبه ابزار