ازر

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف

---

ازر (به فتح الف) از مفردات نهج البلاغه، به معنای نیرو، محکمی می‌باشد .

---

این کلمه به معنای نیرو، محکمی، یاری «ازر فلانا: قواه» آن حضرت به امام حسن (علیه‌السلام) می‌نویسد: «یا بنّی اکثر من ذکر الموت... حتی یاتیک و قد اخذت منه حذرک و شددت له ازرک؛ ‌ای پسر عزیزم، مرگ را زیاد یادآور ... تا در وقتی به تو آید که احتیاط خویش را از او گرفته و نیرویت را برای آن محکم کرده‌ای.» و در رابطه با طلحه که شنید او با زبیر قصد بصره دارند فرمود: «و و اللّه ما صنع فی امر عثمان واحدة من ثلاث، لئن کان ابن عفان ظالما کما کان یزعم لقد کان ینبغی له ان یوازر قاتلیه؛ به‌خدا قسم: طلحه دربارۀ عثمان یکی از سه کار را نکرد، اگر عثمان ظالم بود چنانکه او می‌گفت لازم بود که قاتلان او را یاری کند (ولی نکرد). » و نیز از این مادّه کلمۀ مازور، مازورون در نامه ۱۸، و حکمت ۲۹۱، آمده است.
«مئزر» به معنی لنگ و ملحفه از همین مادّه است «الازار و المئزر: الملحفة» امام علی (علیه‌السلام) به ابو موسی اشعری که حاکم کوفه بود در رابطه با فرستادن قشون به بصره می‌نویسد: «فارفع ذیلک، و اشد و مئزرک و اخرج من جحرک و‌اندب من معک؛ دامنت را به کمر زن، لنگت را محکم کن (آماده جنگ باش) از لانۀ خویش بیرون آی و آنان را که با تو هستند، به جهاد بخوان.»
«مازر» جمع ازار است که در خطبه ۲۴۱، آمده است.

---