• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

اعمی(صحیح و اعم)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



قائل به عمومیت الفاظ معاملات و عبادات برای مصادیق تامّ و ناقص می باشد.



اعمی، که مقابل صحیحی است، به شخص یا اشخاصی گفته می‌شود که اعتقاد دارند الفاظ عبادات و معاملات ، هم برای عبادات و معاملات دارای اجزا و شرایط کامل وضع شده است و هم برای عبادات و معاملات دارای اجزا و شرایط ناقص، مانند: لفظ «صلوة وبیع» که برای دلالت بر نماز و معامله صحیح و فاسد وضع شده‌اند.


و صحت نذر در عبادات مکروه ، استدلال نموده است، که به همه آنها اشکال شده است.
[۵] فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج۲، ص (۳۱۸- ۲۶۸).
[۶] آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص (۴۸- ۳۸).



۱. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۱، ص۹۵.    
۲. ↑ مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج۱، ص۴۴.    
۳. ↑ صدر، محمد باقر، بحوث فی علم الاصول، ج۱، ص۲۰۲.    
۴. ↑ نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۱، ص (۴۷-۳۴).    
۵. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج۲، ص (۳۱۸- ۲۶۸).
۶. ↑ آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص (۴۸- ۳۸).



فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «اعمی(صحیح و اعم)».



جعبه ابزار