• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

اقرار (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




اِقْرار (به کسر الف و سکون قاف) از واژگان قرآن کریم به معنای اثبات شی‌ء است.



اِقْرار: به معنای اثبات شی‌ء است.


(وَ نُقِرُّ فِی الْاَرْحامِ ما نَشاءُ اِلی‌ اَجَلٍ مُسَمًّی...)     «آنچه را که می‌خواهیم تا مدّت معین در ارحام نگاه می‌داریم».
اقرار به توحید و نبوت و امثال آن برقرار کردن و اظهار ثابت بودن آنهاست.
(ثُمَ‌ اَقْرَرْتُمْ‌ وَ اَنْتُمْ تَشْهَدُونَ‌)     «سپس در حالی که حاضر بودید، اقرار کردید و به ثابت بودن آن اذعان نمودید».


۱. ↑ قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۳۰۳.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۶۲.    
۳. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۴۵۶.    
۴. ↑ حجّ/سوره۲۲، آیه۵.    
۵. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۴۴.    
۶. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۴۸۶.    
۷. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۱۴.    
۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۸۲.    
۹. ↑ بقره/سوره۲، آیه۸۴.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۳۰۰.    
۱۱. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۲۴۳.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "قرار"، ج۵، ص۳۰۳.    






جعبه ابزار