انتخاب نام
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
انتخاب نام براى اين رشته از حقوق اسلامى
اكنون بايد ديد براى چنين بخشى از فقه سياسى كدام نام و عنوان مناسبتر است.
عناوينى كه پيشنهاد مىشود عبارتند از حقوق بين الملل اسلامى، اسلام و حقوق بين الملل، اسلام و حقوق ملل، فقه عمومى، اسلام و مسائل جهانى و فقه بين الملل اسلامى.
از آنجا كه ما در گذشته عنوان فقه بين الملل اسلامى را براى مجموعه اصول و مقررات فقهى مربوط به همه مسائل جهانى و شامل هر سه طرح گذشته، نامى مناسب انتخاب كرديم، از ميان عناوين فوق نام حقوق بين الملل اسلامى را مىتوان براى اين قسمت از فقه بين الملل اسلام برگزيد.
عنوان اسلام و حقوق بين الملل به لحاظ مفهوم تطبيقى آن، و اسلام و حقوق ملل هم به لحاظ مفهوم تطبيقى و نيز به جهت نارسائى آن نسبت به همه مسائل مربوط به بين الملل، و فقه عمومى به دليل نامفهوم بودنش، نمىتوانند عنوان مناسبى براى اين بحث باشند.
اختلاف شكلى كه در مقايسه مناسبات و روابط بين المللى كنونى با روابط گذشته تاريخى ملل وجود دارد
[۱] ، برخى را بر آن داشته است كه به جاى اصطلاح حقوق بين الملل كه به وسيله بنتام ابداع شده، در مورد حقوق مشابه اسلامى از نام حقوق
[۲] . مجيد خدورى، صلح و جنگ در اسلام، ترجمه غلامرضا سعيدى، تهران، ۱۳۳۵، ص ۷۰.ملل استفاده كنند تا نمونههاى مختلف تاريخى را شامل و در ايفاى مقصود وافى باشد.
بحثى كه پروفسور احمد رشيد در
[۳] ۹
[۴] ۷ م. در آكادمى لاهه در اين زمينه مطرح نمود تحت عنوان اسلام و حقوق ملل بود كه ترجمه فارسى آن نام «اسلام و حقوق بين الملل عمومى» به خود گرفت۱.
برخى از نويسندگان نيز با تأكيد بر اين اصل كه قواعد اين رشته حقوقى در فقه اسلامى اصالت و قدمت دارد، نام حقوق بين الملل اسلامى را برگزيدند
[۵] .
در اين ميان برخى نيز با وجود برداشت تطبيقى از مفهوم اسلام و حقوق بين الملل، مانند ايران و حقوق بين الملل، و يا كشورهاى سوسياليستى و حقوق بين الملل، عنوان حقوق بين الملل اسلامى را به دليل اينكه قبلاً به كار رفته و در كلماتش آهنگى موزون نهفته است انتخاب كردهاند۳.
•
عمید زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی، ج۳، ص۷۸.
