• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

بطر

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



بَطَر (به فتح با و طاء) یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای طغیان، حیرت، تکبّر می‌باشد که حضرت علی (علیه‌السلام) در توصیف انسان از این واژه استفاده نموده است.



بَطَر (به فتح با و طاء) به معنای طغیان، حیرت، تکبّر، آمده است.


امام (صلوات‌الله‌علیه) در وصف انسان می‌فرماید: «ان استغنی بطر و فتن و ان افتقر قنط و وهن؛ اگر غنی شود متکّبر گردد و اگر فقیر شود نومید و سست شود.»
همچنین در بیانی دیگر فرموده است: «الدهر یومان یوم لک و یوم علیک فاذا کان لک فلا تبطر و اذا کان علیک فاصبر»


این واژه با مشتقاتش شش ‌بار در «نهج البلاغه» آمده است.


۱. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۴۹۸، حکمت۱۵۰.    
۲. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۵۴۶، حکمت۳۹۶.    
۳. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۹۵، خطبه۶۴.    
۴. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۴۳۷، نامه۵۳.    
۵. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۴۰۷، نامه۳۳.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «بَطَر»، ص۱۴۲.    






جعبه ابزار