بید (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف

---

بِید (بر وزن قید) یکی از مفردات نهج البلاغه، به معنای هلاکت، می‌باشد که حضرت علی (علیه‌السلام) در خصوص فناء و ازبین رفتن دنیا، از این واژه استفاده نموده است.

---

بِید (بر وزن قید) به معنای هلاکت، آمده است. چنان‌که گفته می‌شود: «باد یبید بیدا: هلک.»

---

امام (صلوات‌الله‌علیه) در رابطه با فانی بودن دنیا فرموده است: «غرّارة، ضرّارة، حائلة زائلة، نافدة بائدة، اکّالة غوّالة؛ دنیا فریبنده است و ضرر رسان، متغیر است و زایل شونده، تمام شدنی است و فانی شونده، خورنده است و هلاک کننده.»

---

این واژه یک‌بار در «نهج البلاغه» آمده است.

---