• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

تقن (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



دیگر کاربردها: اتقان (ابهام‌زدایی).

تِقْن (به کسر تاء و سکون قاف) از واژگان قرآن کریم به معنای طبیعت شخص و حاذق بودن است. از مشتقات این واژه در آیات قرآن اِتْقان (به کسر الف و سکون تاء) به معنای محکم کردن است.



تِقْن: طبیعت شخص و حاذق بودن است. والتِّقْنُ: الطبيعةُ. والفَصاحةُ مِنْ تِقْنِه أَي مِنْ سُوسِه وطَبْعِه. وَرَجُلٌ تِقْنٌ وتَقِن: مُتْقِنٌ للأَشياء حاذِقٌ. وَرَجُلٌ تِقْنٌ: وَهُوَ الحاضرُ المَنْطِق وَالْجَوَابِ.


اِتْقان: محکم کردن است. وأَتْقَنَ الشيءَ: أَحْكَمَه، وإتْقانُه إِحْكامُه. والإِتْقانُ: الإِحكامُ للأَشياء.
(صُنْعَ اللَّهِ الَّذِی‌ اَتْقَنَ‌ کُلَّ شَیْ‌ءٍ)     «کار خدا است چنان خدائی که هر چیز را محکم کرده است».


۱. ↑ قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۲۷۷.    
۲. ↑ جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ج۵، ص۲۰۸۶.    
۳. ↑ ابن منظور، لسان العرب، ج۱۳، ص۷۳.    
۴. ↑ ابن منظور، لسان العرب، ج۱۳، ص۷۳.    
۵. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۲۲۱.    
۶. ↑ شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۱، ص۳۰۲.    
۷. ↑ فیروزآبادی، قاموس المحیط، ج۴، ص۲۰۵.    
۸. ↑ جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ج۵، ص۲۰۸۶.    
۹. ↑ ابن منظور، لسان العرب، ج۱۳، ص۷۳.    
۱۰. ↑ نمل/سوره۲۷، آیه۸۸.    
۱۱. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۴۰۱.    
۱۲. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۵۷۵.    
۱۳. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۷۰.    
۱۴. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۵۰.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "تقن"، ج۱، ص۲۷۷.    






جعبه ابزار