• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

جفو (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




جَفْو (به فتح جیم و سکون فاء)، یکی از مفردات به کار رفته در قرآن کریم به معنای کنار شدن و دور شدن است.



جَفْو (به فتح جیم و سکون فاء) به معنای کنار شدن و دور شدن است. در قاموس هست «جَفَا جَفَاءً وَ تَجَافَی‌: لَمْ یَلْزَمْ مَکَانَهُ» در اقرب الموارد تصریح می‌کند که اصل آن واوی است.
[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد.
لذا در عنوان «جفو» آوردیم با آنکه مصدرش جفاء است.


(تَتَجافی‌ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ یَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً...)     آیه در تعریف اهل ایمان است یعنی: «پهلوهایشان از خوابگاه‌ها دوری کند و پروردگارشان را با بیم و امید می‌خوانند.» (و برای عبادت و مناجات خدا از خواب و خوابیدن دور می‌شوند) اللهمّ اجعلنا منهم این صیغه و این مادّه بیشتر از یکبار در قرآن مجید نیامده است.


۱. ↑ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۴۰.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۱۹۸.    
۳. ↑ فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۴، ص۳۱۲-۳۱۳.    
۴. ↑ شرتونی، سعید، اقرب الموارد.
۵. ↑ سجده/سوره۳۲، آیه۱۶.    



• قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "جفو"، ج۲، ص۴۰.    






جعبه ابزار