• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

جلب (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



جَلب (بر وزن عقل و شرف) یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای راندن، سوق دادن که حضرت علی (علیه‌السلام) در خصوص کنترل زبان و ... از این واژه استفاده نموده است.



جَلب (بر وزن عقل و شرف) به معنای راندن، سوق دادن آمده است. چنان‌که در لغت آمده است: «جلبه جلبا: ساقه من موضع الی آخر و جاء به من بلد الی بلد للتجارة.»


امام (صلوات‌الله‌علیه) در خصوص ضرورت کنترل زبان فرموده است: «فربّ کلمة سلبت نعمة و جلبت نقمة؛ زیرا چه بسا یک کلمه که نعمتی را سلب کند و محنتی را فراخواند.»


این واژه ۲۵ ‌بار در «نهج البلاغه» آمده است.


۱. ↑ ابن منظور، لسان العرب، ج۱، ص۲۶۸.    
۲. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۵۴۳، حکمت۳۸۱.    
۳. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۵۳، خطبه۲۳۲.    
۴. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۴۷، خطبه۲۲۴.    
۵. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۶۳، خطبه۲۲.    
۶. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۷۵، خطبه۳۲.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «جفو»، ص۲۲۲.    






جعبه ابزار