• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

حاکمیت ارزش‌های اسلامی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





اخوت اسلامى پايه مناسبات اجتماعى
اخوت اسلامى شامل كليه مناسبات اجتماعى در جامعه اسلامى است و رابطه رهبرى با مردم نيز از اين حكم كلى مستثنى نيست، و به همين دليل رابطه متقابل رهبر و مردم، رابطه دلسوزى و خيرخواهى است و هيچ‌گاه تفاوت مسئوليتها در جامعه اسلامى موجب جدائى و تفرقه نخواهد شد، و برادرى روح حاكم بر كليه مناسبات فيما بين رهبر و امت خواهد بود (إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ.)
بر همين اساس در سيره پيامبر اكرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) نقل شده: «كان رسول الله يجلس بين ظهرانى اصحابه فيجىء الغريب فلا يدرى ايهم هو.»
مى‌فرمود: «انى لاكره ان اتميز عليكم». و على عليه السلام مردم انبار را از آن نوع احترامى كه بندگى را جايگزين رابطه اخوت اسلامى مى‌كند نهى فرمود: «وَاللهِ مَا يَنْتَفِعُ بِهذَا أُمَرَاؤُكُمْ! وَإِنَّكُمْ لَتَشُقُّونَ بِهِ عَلَى أَنْفُسِكْمْ فِي دُنْيَاكُمْ.»
و به يكى از شخصيتهاى نظامى كه پياده امام را كه سواره بود همراهى مى‌كرد فرمود: «ارْجِعْ، فَإِنَّ مَشْيَ مِثْلِكَ مَعَ مِثْلِي فِتْنَةٌ لِلْوَالِي، وَمَذَلَّةٌ لِلْمُؤْمِنِ.»

فهرست مندرجات

۱ - پانویس
۲ - منبع


۱. ↑ حجرات۴۹، سوره۵۱، آیه۱۰.    
۲. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، سنن النبی، ص۱۲۹.    
۳. ↑ سیدرضی، محمد بن حسین، نهج البلاغه، ص۷۷۹.    
۴. ↑ سیدرضی، محمد بن حسین، نهج البلاغه، ص۸۵۵.    



• عمید زنجانی، عباس‌علی، فقه سیاسی، ج۲، ص۲۸۴.    






جعبه ابزار