حسین آهی (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
حسین آهی (متولد ۱۳۳۱،
تهران)، شاعر، پژوهشگر ادبی و متخصص عروض است.
او که به زبانهای
عربی،
انگلیسی و
آلمانی تسلط دارد، سابقه رایزنی فرهنگی در
آلمان را در کارنامه خود دارد.
آهی از سال ۱۳۴۵ به سرودن
شعر (بیشتر در قالب
غزل) پرداخت و در حوزه تصحیح و تحقیق متون
کلاسیک (از جمله آثار بیدل و خیامشناسی) آثار علمی و پژوهشی متعددی تالیف کرده است.
حسین آهی که قبلا
«ابن آهی» تخلص میکرد، در سال ۱۳۳۱ ه. ش در
تهران متولد گردید.
پدرش از شاعران مرثیه سراست که در قید حیات است.
دوران کودکی و تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در تهران گذراند و پس از پایان تحصیلات مقدماتی و عالی، به زبانهای
عربی،
انگلیسی و
آلمانی آشنا شد.
بعد از
انقلاب اسلامی مدت چهار سال به عنوان رایزن فرهنگی از طرف وزارت امور خارجه به کشور
آلمان اعزام شد.
وی از سال ۱۳۴۵ شمسی به سرودن اشعار پرداخت و شعرهایش تاکنون به صورت پراکنده در بیشتر مطبوعات کشور، بهویژه مجلات گوهر و یغما، به چاپ رسیده است.
آهی اگر چه در انواع قالبهای شعری تجربه دارد، ولی بیشتر گرایشش به
غزل است.
از او چند غزل خوب در حال و هوای شعر امروز دیده شده است.
آهی برای چند دیوان شعر مقدمه نوشته است.
او در عروض صاحبنظر است و کتاب
«درهی نجفی» را تصحیح و تعلیقات بر آن نوشته است که با مقدمه استاد
امیری فیروز کوهی و
دکتر مهدی حمیدی شیرازی توسط کتابفروشی فروغی در سال ۱۳۵۸ شمسی انتشار یافته است.
بعضی آثار منتشر شده از او عبارتند از:
«بحور شعر فارسی»؛
«فهرست کامل عروضی دیوان ناصر خسرو»؛
«فرهنگ اصطلاحات ادبی»؛
«خیام شناسی»؛
«فهرست عروضی حافظ»؛
«دیوان ریاضی یزدی (حواشی و تصحیح و مقدمه)»؛
«تصحیح و شرح دیوان کامل بیدل»؛
«تصحیح کتاب کامل بهایی» و...
در ادامه، نمونههایی از سرودههای او آمده است.
| میخواست کفر افکند از جوش کعبه را • • • • • تا اهل دین کنند فراموش کعبه را | | |
| بگرفت جا به دامن کرب و بلا حسین • • • • • با درد و غم چو کرد هم آغوش کعبه را | | |
| شد زنده دین حق ز قیامش اگر چه کرد • • • • •اندر عزای خویش سیهپوش کعبه را | | |
| خون خدا به کرب و بلا موج میزند • • • • • بینم و لیک، ساکت و خاموش کعبه را | | |
| بوی خوشی که میوزد از تربت حسین • • • • • گویی که برده تا ابد از هوش کعبه را | | |
| بنگر مقام و رتبه، که در پیش کربلا • • • • • شد حلقهی ارادت در گوش، کعبه را | | |
| از بس که اشک ریخته در ماتم حسین • • • • • چون زمزم است چشمهی پر جوش کعبه را | | |
| یا نیست جز خیال شه کربلا به سر • • • • • یا خطرم نموده فراموش کعبه را | | |
| | |
•
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۲، ص۱۴۷۲.
