• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

راهب (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





راهِب (به فتح راء و کسر هاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای كسی است كه از خدا مى‌ترسد.
رُهْبان (به ضم راء و سکون هاء) جمع آن می‌باشد.



راهِب به معنای كسی است كه از خدا مى‌ترسد.


به موردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ - نامه ۳۸

امام علی (علیه‌السلام) فرمودند: «وَ جأَرْتُمْ جُؤارَ مُتَبَتِّلي الرُّهْبانِ» یعنی: (و همچون راهبان، زارى نماييد و براى نزديكى به حق و بالا رفتن درجات خود نزد او و آمرزش گناهانى كه ثبت شده و ماموران حق آن را نگهدارى مى‌كنند.) (شرح‌های خطبه: ) كه در گذشت.


۱. ↑ قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۴۷۳.    
۲. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۲، ص۷۶.    
۳. ↑ سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۱۱۳، خطبه ۵۲.    
۴. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغه - ط مطبعه الاستقامه، ج۱، ص۹۷، خطبه ۵۲.    
۵. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۸۹، خطبه ۵۲.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۱۱۳، خطبه ۵۲.    
۷. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۲۹۴.    
۸. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۳۰۱.    
۹. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیر المومنین، ج۲، ص۵۹۶.    
۱۰. ↑ هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۳۱۸.    
۱۱. ↑ ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۳۲.    



• قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «راهب»، ج۱، ص۴۷۳.    






جعبه ابزار