• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

سهیل

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سُهَیل به دو معنا به کار رفته است اول به معنای ستاره و دوم به معنای حیوان دریایی که در هر دو معنا در ابواب فقه سخن گفته شده است.




در معنای ستاره، سُهَیل روشن‏ترین ستاره صورت فلکی ‏سفینه، از صور فلکی جنوبى می‌باشد که از آن در باب صلات سخن گفته‏اند.



از نشانه‏هاى ظنّى دستیابى به قبله هنگام جهل به جهت آن، براى مردم عراق، شام و یمن، ستاره سهیل است. عراقیان براى به دست آوردن جهت قبله هنگام طلوعِ ستاره سهیل، آن را محاذی شانه چپ خود، مردم شام هنگام غروب ستاره، آن را برابر چشم راست و هنگام طلوع، میان دو چشم و مردم یمن، هنگام غروب سهیل، آن را میان دو کتف خود قرار مى‏دهند.



از سهیل به معناى حیوان دریایی در باب اطعمه و اشربه نام برده‏اند.



در روایتى، سهیل از حیوانات دریایى
[۴] روضة المتقین ج۷، ص۴۵۶.
و از مسخ شدگان شمرده شده است.

۴.۱ - علت مسخ


سبب آن -بر اساس برخى روایات- این ذکر شده که مردى از یمن، به دستور حاکم ستمگر از مردم (ده یک) مالیات مى‏گرفت. خداوند به سبب این ستم او را به صورت آن حیوان دریایی مسخ کرد.



 
۱. ↑ تذکرة الفقهاء ج۳، ص۱۲.    
۲. ↑ قواعد الأحکام ج۱، ص۲۵۲.    
۳. ↑ جواهر الکلام ج۷، ص۳۵۹.    
۴. ↑ روضة المتقین ج۷، ص۴۵۶.
۵. ↑ الحدائق الناضرة ج۵، ص۲۲۵.    




فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۵۶۶-۵۶۷.    




جعبه ابزار