• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

سَمْک (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سَمْك:(سَمْكَها فَسَوَّاها)    
«سَمْك» (بر وزن سقف) در اصل، به معناى ارتفاع و بلندى است و به معناى سقف نيز آمده است. در تفسير «کبیر فخر رازی» آمده هر گاه بلندى چيزى را از سمت بالا به پايين اندازه‌گيرى كنند، عمق‌ ناميده مى‌شود و هر گاه از سمت پايين به بالا اندازه‌گيرى كنند، سمكک ناميده مى‌شود.



(رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا)     (سقف آن رابرافراشت و آن را نظام بخشيد.)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: يعنى سقف آسمان و نقطه مرتفع آن را بلند كرد، و منظور از تسويه آسمان، ترتيب اجزاى آن، و تركيب آن است، تا هر جزئى در موضعى كه حكمت اقتضاء دارد قرار گيرد. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان: )


۱. ↑ نازعات/سوره۷۹، آیه۲۸.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۲۶.    
۳. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۲۷۱.    
۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۶، ص۱۰۸.    
۵. ↑ نازعات/سوره۷۹، آیه۲۸.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۸۴.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۰۸.    
۸. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۹۰.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۵۹.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۲۸۷.    



•مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه‌، برگرفته از مقاله «سَمْک»، ص۳۰۰.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره نازعات | لغات قرآن




جعبه ابزار