سیّد محمد ادهمی (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
سیّد محمد ادهمی، از شاعران قرن ۱۲ است.
نسب او به امام موسی کاظم (علیهالسّلام) میرسد.
وی در شهر حلّه منصب قضاوت داشته است.
سیّد محمّد ادهمی به سال ۱۱۷۰ ه. ق در اعظمیّه متولّد شد. نسب او به امام موسی کاظم (علیهالسّلام) میرسد. وی در شهر حلّه منصب قضاوت داشته
و به سال ۱۲۹۹ ه. ق به امر حکّام حلّه کشته شده است.
-• -
۱ - عجبا لقوم یدّعون ولاءه• • • • • عاشورا و فی الایام عاشوراء
۲ - من لم یمت بعد الحسین تاسفا• • • • • عندی و اعداء الحسین سواء
۱ - شگفت است که گروهی دعوی دوستی او حسین (علیهالسّلام) را دارند و زنده هستند در حالیکه در دنیا روز عاشورایی وجود دارد.
۲ - کسیکه بعد از (قتل) حسین (علیهالسّلام) از تاسف نمیرد، در نزد من با دشمنان او یکسان است.
• • •
۱ - اودی الحسین و قد اراق دماءه• • • • • شمر فاشجی رزؤه اعداءه
۲ - فاسکب دموعک لابن بنت المصطفی• • • • • ان کنت و یحک للبتولة مسعفا
۳ - بل مت علیه تاسفا و تلهّفا• • • • • من لم یمت بعد الحسین تاسفا
۴ - عندی و اعداء الحسین سواء
۱ - من حسینی را دوست دارم که خونش را شمری که از پلیدترین دشمنانش بود بر زمین ریخت.
۲ - اشکهایت را بگذار تا برای پسر دختر مصطفی (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) سرازیر شود، و باید بر ظلمی که بر فاطمه (سلاماللهعلیها) روا داشتند تاسف بخوری!
۳ و ۴ - بلکه باید از این مصیبت بمیری. زیرا کسیکه بعد از حسین (علیهالسّلام) از تاسف بر او نمیرد، نزد من با دشمنان او یکسان است.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۵۱۶.
