• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

شادی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



شادی همان خوشحالی و شادمانی هست و احکام آن به مناسبت در بابهای امر به معروف، قضاء و شهادات آمده است.




از رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله نقل شده که‏ فرمود: «هر کس مؤمنی را خوشحال کند، مرا خوشحال کرده است و هر کس مرا خوشحال کند، خدا را خوشحال نموده است».
و نیز در سخنی دیگر فرمود: «محبوب‏ترین اعمال نزد خداوند عزوجل، شاد کردن مؤمنان است».
همچنین از امام عسکری علیه السّلام نقل شده که فرمود: «اظهار سرور و شادمانی نزد فرد غمگین خلاف ادب است».
[۳] بحار الأنوار ج۷۸، ص۳۷۴.




شاد کردن مؤمن مستحب است.
[۴] مصباح الفقاهة ج۱، ص۴۲۴.




قضاوت کردن در حالت دل مشغولی به چیزی که مانع تمرکز فکر و پراکندگی حواس می‏گردد، مانند خوشحالی از رخداد مشغول کننده دل، مکروه است.



از جمله گناهان، اظهار شادی از اندوه مؤمن و ابراز ناراحتی از خوشحالی او است.
[۸] کفاية الأحکام ج۲، ص۷۵۵.





 
۱. ↑ الکافی ج۲، ص۱۸۸.    
۲. ↑ الکافی ج۲، ص۱۸۹.    
۳. ↑ بحار الأنوار ج۷۸، ص۳۷۴.
۴. ↑ مصباح الفقاهة ج۱، ص۴۲۴.
۵. ↑ الفتاوی المیسرة، ص۳۷۸.    
۶. ↑ جواهر الکلام ج۴۰، ص۸۱.    
۷. ↑ مسالک الأفهام ج۱۴، ص۱۹۳.    
۸. ↑ کفاية الأحکام ج۲، ص۷۵۵.




فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۵۸۵.    



جعبه ابزار