• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

شانه زدن

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



شانه زدن‏ و آراسته بودن یکی از آداب نظافت و از مستحبات اسلام است.




از احکام آن در بابهاى طهارت، صلات، نکاح و طلاق سخن گفته ‏اند.



شانه زدن مو ى سر و صورت، بویژه قبل و پس از هر نماز واجب و مستحب و شانه زدن محاسن پس از وضو و نیز شانه زدن ابرو ها مستحب مى‏‌باشد
[۱] هدایة الأمة ج۱، ص۱۵۶- ۱۵۷.
و در روایات متعدد به این عمل سفارش و تأکید شده است. در حدیثى از رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله آمده است: «بسیار شانه زدن، وبا را از انسان دور و روزى را زیاد مى‏ کند و بر قوه باه مى‏ افزاید».
[۲] الکافى (کلینى) ج۶، ص۴۸۹.

شانه زدن موى سر در عده وفات براى زن جایز است و با حداد منافات ندارد؛ چنان که وسایل نظافت زن، همچون شانه از نفقه واجب زن به شمار مى‏ رود که شوهر باید آن را تهیه کند.



شانه زدن با شانه تهيّه شده از عاج فیل مستحب است. ایستاده شانه کردن مکروه است و در روایات، موجب‏فقر، فزونى دین و ضعیف شدن قلب دانسته شده است. شانه زدن در حمام کراهت دارد.
[۸] کشف الغطاء ج۲، ص۴۱۶.

هنگام شانه زدن محاسن، خواندن سوره قدر، عادیات و نیز خواندن این دعا «اللهمَّ سَرّح عنّى الهُمُومَ و الغُمُومَ وَ وَحشَةَ الصُدُور» مستحب است و نیز مستحب است پس از شانه زدن سر و صورت، شانه را بر سینه خود بکشد.
در اینکه شانه زدن موى سر و صورت میت حرام است یا مکروه، اختلاف مى ‏باشد.
[۱۲] الوسیلة، ص۶۵.




 
۱. ↑ هدایة الأمة ج۱، ص۱۵۶- ۱۵۷.
۲. ↑ الکافى (کلینى) ج۶، ص۴۸۹.
۳. ↑ جواهرالکلام ج۳۲، ص۲۸۱.    
۴. ↑ جواهرالکلام ج۳۱، ص۳۳۵.    
۵. ↑ وسائل الشیعة ج۲، ص۱۲۲.    
۶. ↑ وسائل الشیعة ج۲، ص۱۲۵.    
۷. ↑ وسائل الشیعة ج۲، ص۴۵.    
۸. ↑ کشف الغطاء ج۲، ص۴۱۶.
۹. ↑ وسائل الشیعة ج۲، ص۱۲۷.    
۱۰. ↑ وسائل الشیعة ج۲، ص۱۲۵.    
۱۱. ↑ الخلاف ج۱، ص۶۹۴.    
۱۲. ↑ الوسیلة، ص۶۵.
۱۳. ↑ المعتبر ج۱، ص۲۷۸.    
۱۴. ↑ الدروس الشرعیة ج۱، ص۱۰۶.    




فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج‌۴، ص:۵۹۲.    



جعبه ابزار