• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

غش

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



غش به فتح غین مصدر و به کسر آن اسم مصدر می‌باشد.




غش در لغت به معنی پند خالص ندادن به کسی یا ظاهر کردن خلاف آن‌چه در دل باشد آمده است.
[۱] مجمع البحرین، ص۳۵۶.
[۲] المصباح المنیر، ج۲، ص۶۰.




و در اصطلاح چنان‌که از ظاهر کلمات فقهاء استفاده می‌شود غش به معنی آمیختن و مخلوط ساختن جنسی به جنس دیگر است و آن را به دو قسم تقسیم کرده اند.



الف ـ غش خفی و آن بنحوی است که نوعاً بر بیننده پوشیده و مستور است مثل آمیختن آب به شیر.
این نوع چنان‌که در حدائق و مکاسب می نویسد: بدون خلاف حرام است.
ب ـ غش غیر خفی و آن آمیختنی است که بر بیننده نوعاً مکشوف و معلوم است مثل آمیختن خاک به گندم.
این نوع حرام نیست و فقط چنان‌که در حدائق و روضه می نویسد مکروه است.
[۴] حدائق الناضره، ج۵، ص۳۶.
[۶] شرح تبصره علامه تألیف (ذو المجدین)، ج۱، ص۳۲۲.



 
۱. ↑ مجمع البحرین، ص۳۵۶.
۲. ↑ المصباح المنیر، ج۲، ص۶۰.
۳. ↑ مکاسب (شیخ انصاری)، ج۱، ص۲۷۵.    
۴. ↑ حدائق الناضره، ج۵، ص۳۶.
۵. ↑ شرح لمعه، ج۳، ص۳۸۸.    
۶. ↑ شرح تبصره علامه تألیف (ذو المجدین)، ج۱، ص۳۲۲.




جابری عرب‌لو، محسن، فرهنگ اصطلاحات فقه فارسی، ص۱۳۴-۱۳۵.





جعبه ابزار