• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

غُلْب (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




غُلْب: (وَ حَدآئِقَ غُلْباً)    
«غُلْب» (بر وزن قفل) جمع‌ «اغلب» و «غلباء» به معناى گردن كلفت است و در اصل از مادّه‌ «غلبه» گرفته شده كه در اين‌جا به‌ معناى درختان بلند و تنومند است.



(وَحَدَائِقَ غُلْبًا)     (و باغ‌هاى پر درخت)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: كلمه غلب جمع غلباء است، گفته مى‌شود شجرة غلباء يعنى درختى بزرگ و كلفت، پس حدائق غلب به معناى بوستانى است كه درختانش عظيم و كلفت باشد. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:)


۱. ↑ عبس/سوره۸۰، آیه۳۰.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۱۲.    
۳. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۶، ص۱۶۱.    
۴. ↑ عبس/سوره۸۰، آیه۳۰.    
۵. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۸۵.    
۶. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۴۲.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۰۹.    
۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۱۳.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۶۸.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «غُلْب»، ص۴۰۱-۴۰۲.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره عبس | لغات قرآن




جعبه ابزار