• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

فاه (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




فاه (به فتح فاء) از واژگان قرآن کریم به معنای دهان و جمع آن اَفْواه است.



فاه: دهان است. همچنين است فُوه و فيه و فَم.


(إِلَّا كَباسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى الْماءِ لِيَبْلُغَ‌ فاهُ‌)     «مگر مانند كسی‌كه دو دستش را به‌سوى آب باز كرده تا به دهانش برسد».

۲.۱ - افواه

اَفْواه:جمع فاه، اَفْواه است‌: (وَ تَقُولُونَ‌ بِأَفْواهِكُمْ‌ ما لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ‌)     (و با دهان خود سخنى مى‌گفتيد كه به آن یقین نداشتيد).


۱. ↑ قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۲۱۳.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۵۰.    
۳. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۳۵۷.    
۴. ↑ زبیدی، مرتضی، تاج العروس، ج۱۹، ص۷۵.    
۵. ↑ رعد/سوره۱۳، آیه۱۴.    
۶. ↑ نور/سوره۲۴، آیه۱۵.    
۷. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۵۱.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "فاه"، ج۵، ص۲۱۳.    






جعبه ابزار