• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

فصم (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




فَصْم (به فتح فاء و سکون صاد) از واژگان قرآن کریم به معنای شکستن و قطع كردن است. از مشتقات این واژه در آیات قرآن اِنْفِصام‌ (به کسر الف و فاء و سکون نون) به معنای قطع شدن می‌باشد؛ و در نهج البلاغه خطبه ۱۰۷ به‌صورت فعلِ تُفْصَمُ‌ (به ضم تاء و سکون فاء و فتح صاد) به معنای «قطع نمی‌شود» به‌ کار رفته است. كلمه «اِنْفِصام‌» فقط يكبار در قرآن آمده است.



فَصْم: شکستن و قطع كردن است. «فَصَمَ‌ الشّى‌ء: كَسَّرَه من غير بَينونة- فَصَمَ‌ الشّى‌ء: قَطَعَهُ».


اِنْفِصام‌: قطع شدن است.
(فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‌ لَا انْفِصامَ‌ لَها)     «هر كه به طغيانگر کفر ورزيده و به خدا ایمان آورد، به دستگيره‌اى چنگ زده كه قطع شدن ندارد».


در نهج البلاغه خطبه ۱۰۷ در وصف آتش آخرت فرموده: «لَا تُفْصَمُ‌ كُبُولُهَا»، «زنجيرهايش قطع نمی‌شود».


اين كلمه فقط يكبار در قرآن آمده است.


۱. ↑ قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۱۸۱.    
۲. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۱۳۱.    
۳. ↑ زجاج، ابواسحاق، إعراب القرآن الکریم وبیانه، ج۵، ص۵۱.    
۴. ↑ فیروزآبادی، قاموس المحیط، ج۴، ص۱۵۹.    
۵. ↑ بقره/سوره۲، آیه۲۵۶.    
۶. ↑ نهج‌البلاغه، ترجمه فیض‌الاسلام، خطبه۱۰۷، ج۲، ص۳۳۵.    
۷. ↑ نهج البلاغه، تصحیح صبحی صالح، خطبه۱۰۷، ص۱۶۲.    
۸. ↑ نهج البلاغه، تصحیح الحسون، خطبه۱۰۷، ص۲۵۰.    
۹. ↑ نهج البلاغه، ترجمه مکارم شیرازی، خطبه۱۰۷، ص۲۳۸.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "فصم"، ج۵، ص۱۸۱-۱۸۲.    






جعبه ابزار