• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

فنن (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




فَنَن (به فتح فاء و نون) از واژگان قرآن کریم به معنای شاخه درخت است، و جمع آن اَفْنان (به فتح الف و سکون فاء) می‌باشد، که اين كلمه يكبار بيشتر در قرآن نيامده است.



فَنَن: (بر وزن فَرَس) شاخه درخت است.
طبرسی، شاخه سبز برگ، و اقرب، شاخه راست گفته است.
[۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ذیل واژه «فنن».

جمع آن اَفْنان است‌.


(وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ‌ ... ذَواتا أَفْنانٍ‌)     (ذَواتا أَفْنانٍ) وصف‌ (جَنَّتانِ) است، يعنى: «آن دو بهشت داراى شاخه‌هاست».
ممكن است‌ (أَفْنانٍ) جمع فنّ باشد، كه به معنى نوع است، يعنى: «آن دو بهشت داراى انواع [نعمت [|نعمت‌ها]] هستند».


اين كلمه يكبار بيشتر در قرآن نيامده است.


۱. ↑ قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۲۰۵.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۴۵.    
۳. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۲۹۴.    
۴. ↑ طبرسی، مجمع البیان، ج۹، ص۳۱۴.    
۵. ↑ شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ذیل واژه «فنن».
۶. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۴۵.    
۷. ↑ رحمن/سوره۵۵، آیه۴۶-۴۸.    
۸. ↑ علامه طباطبایی، سیدمحمدحسین، المیزان، ج۱۹، ص۱۰۹.    
۹. ↑ علامه طباطبایی، سیدمحمدحسین، ترجمه تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۸۴.    
۱۰. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۳، ص۱۶۳.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "فنن"، ج۵، ص۲۰۵.    






جعبه ابزار