• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

قَنُوطْ (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





قَنُوطْ: (الشَّرُّ فَيَؤُسٌ قَنُوطٌ)    
عده‌اى مى‌گويند «قَنُوطْ» از مادّه‌ «قُنُوط» به معناى انسان نوميد است و با «يَئُوسْ» يک معنا دارد. بعضى هر دو را به يک معنا (براى تأكيد) دانسته‌اند و بعضى «قَنُوط» را به معناى ظاهر ساختن وجود نوميدى در چهره و در عمل دانسته‌اند. مرحوم «طبرسی» در «مجمع البیان» گفته: «قَنُوط»، «نوميدى از رحمت» است. ولى آنچه از موارد استعمال واژه «قَنُوط» در قرآن مجيد به دست مى‌آيد، اين است كه «قَنُوط» و «يَئُوسْ» تقريباً در يک معنا به كار مى‌رود.



(لَا يَسْأَمُ الْإِنسَانُ مِن دُعَاء الْخَيْرِ وَإِن مَّسَّهُ الشَّرُّ فَيَؤُوسٌ قَنُوطٌ)     (انسان هرگز از درخواست نيكى و نعمت خسته نمى‌شود و اگر شرّ و بدى به او رسد، بسيار مأيوس و نوميد مى‌گردد.)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: كلمه يؤس و قنوط هر دو به معناى قطع شدن اميد است. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان: )


۱. ↑ فصلت/سوره۴۱، آیه۴۹.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۶۸۵.    
۳. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۲۷۰.    
۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۰، ص۳۴۱.    
۵. ↑ فصلت/سوره۴۱، آیه۴۹.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۸۲.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۶۱۰.    
۸. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۴۰۲.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۸۲.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۸.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «قَنُوطْ»، ص۴۴۷.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره فصلت | لغات قرآن




جعبه ابزار