• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

لقم (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




لَقْم (به فتح لام و سکون قاف) از واژگان قرآن کریم به معنای به سرعت خوردن است. از مشتقات این واژه در آیات قرآن اِلْتِقام (به کسر الف و تاء و سکون لام) به معنای بلعیدن است. این لفظ فقط یک بار در قرآن ذکر شده است.



لَقْم: به سرعت خوردن است.
در مجمع فرموده: اِلْتِقام به معنی بلعیدن لقمه است.
در قاموس لَقْم به سرعت خوردن و اِلْتِقام بلعیدن است.


(فَالْتَقَمَهُ‌ الْحُوتُ وَ هُوَ مُلِیمٌ‌)     یعنی: «ماهی یونس (علیه‌السّلام) را بلعید در حالی که او ملامت کننده یا ملامت شده بود».


این لفظ فقط یک بار در قرآن ذکر شده است.


۱. ↑ قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۲۰۰.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۴۵.    
۳. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۱۶۳.    
۴. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۱۴.    
۵. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۴۸.    
۶. ↑ فیروزآبادی، قاموس المحیط، ج۴، ص۱۷۶.    
۷. ↑ صافات/سوره۳۷، آیه۱۴۲.    
۸. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۱۶۳.    
۹. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۲۴۷.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۱۶.    
۱۱. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۴۸.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "لقم"، ج۶، ص۲۰۰.    






جعبه ابزار