محمد شعاع فاخر (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
محمد شعاع فاخر (متولد ۱۳۶۰ق در شطالعرب)، دروس حوزوی را در اهواز و نجف گذراند و عضو «الرابطة الادبیة» نجف شد. از آثار او میتوان به «جهاد کربلاء و الانسان» و «انا الشاعر» اشاره کرد.
محمد شعاع فاخر به سال ۱۳۶۰ ه. ق. در بخش شمالی «شطّ العرب» به دنیا آمد. مقدمات دروس دینی را در حوزه علمیهی اهواز تمام کرد و سپس برای تکمیل آن به حوزه علمیه نجف هجرت نمود.
او به عضویت «الرابطة الادبیة» در نجف درآمد.
برخی از آثارش چنین است: «جهاد کربلاء و الانسان»، «دفاع عن السید المسیح»، «انا الشاعر».
-• -
۱ - تمنّی کلیم اللّه تفّد به نفسه• • • • • و دون الحسین السّبط تنحره السّمر
۱ - موسی کلیم اللّه آرزوی فدا گشتن به پای سبط رسول اللّه (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم)، حسین (علیهالسّلام) را دارد.
• • •
۲ - و فی کلّ حرف من لهیب ندائه• • • • • خلیل لاسماعلیه فی الحشاجمر
۳ - و ان کان بالذّبح العظیم فداءه• • • • • لتفدی باسماعیل فتیانه الغرّ
۲ و ۳ - در هر حرفی از لهیب ندایش اسماعیل پسر ابراهیم خلیل اللّه بود که ذبح و فدیهای از او به ذبح عظیم
تعبیر شده است. با این تفاوت که حسین (علیهالسّلام) اسماعیلهای متعددی به درگاه الهی آورد و فدا ساخت.
• • •
۱ - و جلّ الصّلیب المجتلی فوق عوده• • • • • مسیح کما یجلی من الغبش الفجر
۲ - تسلّق اعواد الصّلیب فماونت• • • • • رؤاه و لکن باح بالالم السّرّ
۳ - یقول و ملء الکون منه شکایة• • • • • الی اللّه ممزوج بها الالم المرّ
۴ - الهی و ربّی کن معی فی مصیبتی• • • • • رفیقی فقد عنّانی الصّلب و الاسر
۵ - و اولاء فتیان الرّسول تسابقوا• • • • • الی الموت یتلو الحرّ فی سعیه الحرّ
۶ - تلفّهم الحرب العوان کانّها• • • • • نعیم و فیه لانس لا البیض و السّمر
۱-۴ (بر اساس آنچه در انجیل آمده است مسیح در حالیکه آکنده از درد تلخی بود و سختی عظیمی را احساس میکرد) بر صلیب از درد و رنج به خدا شکایت کرد و عرض کرد: خدایا در مصیبتم همراه من باش.
۵ و ۶ - در حالیکه جوان رسول اللّه (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) از مرگ استقبال میکرد و آزادانه استقامت میورزید. آنان برای وصول به مرگ در راه خدا با یکدیگر مسابقه میدادند و صحنهی کارزار، بهشت نعیمشان بود و در آن مانوس بودند.
• • •
و ان فخرت ارض الطّواف بهاجر• • • • • فکمهاجر بالطّفّ ابرزها الخدر
سعت الف شوط تطلب الماء بعد ما• • • • • جری فی مسیر النّهر ریّقه الغمر
اگر زمین مکه به طواف و سعیهاجر در پی آب مینازد، زمین «طف»هاجرها به خود دیده که از فرط تشنگی در طلب آب هزار شوط
کردهاند.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۶۳۸.
