• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

مرس (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مقالات مرتبط: (مقالات مرتبط).

مَرِس (به فتح میم و کسر راء) از واژگان نهج البلاغه به معنای شروع كردن. ادامه كار، شوخى و نحو آن است. مَرَس مثل شرف جمع «مَرَسِه» (مثل عرفه) به معنى ريسمان است، امراس جمع الجمع است. این کلمه سه مورد در نهج‌ البلاغه آمده است.



مَرِس مَرَس و مُمَارست به معنى شروع كردن. ادامه كار، شوخى و نحو آن است. مَرَس مثل شرف جمع «مَرَسِه» (مثل عرفه) به معنى ريسمان است، امراس جمع الجمع است.


حضرت علی (علیه‌السلام) اول درباره خودش فرموده: قریش گفتند: پسر ابى‌طالب مردى شجاع است ولى فنون جنگ را دارا نيست: «للهِ أَبُوهُمْ! وَ هَلْ أَحدٌ مِنْهُمْ أَشَدُّ لَهَا مِرَاساً، وَ أَقْدَمُ فِيهَا مَقَاماً مِنِّي؟! لَقَدْ نَهَضْتُ فِيهَا وَ مَا بَلَغْتُ العِشْرِينَ» «مراس» به معنى ممارست و ادامه كار است يعنى: «خدا پدرشان را بيامرزد آيا كسى از آنها بيشتر از من مشغول جهاد بوده، من هنوز بيست سالم نشده بود كه به جهاد قيام كردم.» (شرح‌های خطبه:
)
دوم درباره عمرو بن عاص كه حضرت را به لهو و لعب نسبت مى‌داد فرمود: «عَجَباً لاِبْنِ النَّابِغَةِ! يَزْعُمُ لاَِهْلِ الشَّامِ أَنَّ فِيَّ دُعَابَةً، و أَنِّي امْرُؤٌ تِلْعَابَةٌ: أُعَافِسُ وَ أُمَارِسُ! لَقَدْ قَالَ بَاطِلاً، وَنَطَقَ آثِماً...أَمَا واللهِ إِنِّي لَـيَمْنَعُنِي مِنَ اللَّعِبِ ذِكْرُ الْموْتِ» «تعجب از پسر زن زناكار كه به اهل شام مى‌گويد: كه من اهل شوخى و مزاحم و من بسيار اهل لعب هستم، با مردم مزاح مى‌كنم و شوخى و بذله گویى مى‌نمايم، باطل گفته و گناهكار شده، به خدا قسم ياد مرگ مرا از لعب، شوخى مانع است.» (شرح‌های خطبه:)
درباره رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرموده: «وَ جَعَلَ أَمْرَاسَ الاِْسْلاَمِ مَتِينَةً، وَعُرَا الاِْيمَانِ وَثِيقَةً» «مرس» مثل شرف جمع «مَرَسِه» (مثل عرفه) به معنى ريسمان است، امراس جمع الجمع است يعنى: «آن حضرت ريسمان‌هاى اسلام را محكم و دستگيره‌هاى ایمان را استوار فرمود.»
(شرح‌های خطبه: )


این کلمه سه مورد در نهج‌ البلاغه آمده است.


۱. ↑ قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۹۷۲.    
۲. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۴، ص۱۰۶.    
۳. ↑ السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۸۱، خطبه ۲۷.    
۴. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعة الإستقامة، ص۶۶، خطبه ۲۷.    
۵. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۷۱، خطبه ۲۷.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۷، خطبه ۲۷.    
۷. ↑ ابن میثم بحرانی، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۶۹.    
۸. ↑ ابن میثم بحرانی، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۸۶.    
۹. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۲، ص۱۶۸.    
۱۰. ↑ هاشمی خویی، حبیب‌الله‌، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة، ج۳، ص۴۰۴.    
۱۱. ↑ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغة، ج۲، ص۷۵.    
۱۲. ↑ السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۱۶۴، خطبه ۸۳.    
۱۳. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعة الإستقامة، ص۱۴۵، خطبه ۸۲.    
۱۴. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۱۱۵، خطبه ۸۴.    
۱۵. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۱۶۱، خطبه ۸۴.    
۱۶. ↑ ابن میثم بحرانی، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۵۷۱.    
۱۷. ↑ ابن میثم بحرانی، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۵۷۱.    
۱۸. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۳، ص۴۶۵.    
۱۹. ↑ هاشمی خویی، حبیب‌الله‌، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة، ج۶، ص۸۷.    
۲۰. ↑ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۶، ص۲۸۰.    
۲۱. ↑ السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۴۱۹، خطبه ۱۸۵.    
۲۲. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعة الإستقامة، ج۲، ص۱۳۹، خطبه ۱۸۰.    
۲۳. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۲۷۰، خطبه ۱۸۵.    
۲۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۴۱۹، خطبه ۱۸۵.    
۲۵. ↑ ابن میثم بحرانی، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۲۲۵.    
۲۶. ↑ ابن میثم بحرانی، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۲۳۵.    
۲۷. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۷، ص۱۵۳.    
۲۸. ↑ هاشمی خویی، حبیب‌الله‌، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة، ج۱۱، ص۱۸.    
۲۹. ↑ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغة، ج۱۳، ص۴۴.    
۳۰. ↑ السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۸۱، خطبه ۲۷.    
۳۱. ↑ السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۱۶۴، خطبه ۸۳.    
۳۲. ↑ السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۴۱۹، خطبه ۱۸۵.    



• قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «مرس»، ج۲، ص۹۷۲.    






جعبه ابزار