• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

مفرد محلی به لام

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مفرد محلّی به لام، یکی از الفاظ دلالت کننده بر اطلاق می باشد.



الف و لام بر سه قسم است:
۱. الف و لام جنس ؛ ۲. الف و لام عهد ؛ ۳. الف و لام استغراق .


مفرد محلّی به لام، که یکی از الفاظ مطلق می‌باشد به معنای ماهیتی است که بر آن الف و لام جنس وارد می‌شود.


فرق اسم جنس و مفرد محلّی به لام این است که در اسم جنس لحاظ تمیّز و تشخّص وجود ندارد، مثل: « انسان »، اما در مفرد محلّی به لام، ماهیت به وصف تمیّز و تشخّصِ از غیر، لحاظ می‌گردد.
در کتاب « کفایة الاصول » آمده است:
«و المعروف ان اللام تکون موضوعة للتعریف و مفیدة للتعیین فی غیر العهد الذهنی».
[۳] آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۲۸۴.
[۵] مجاهد، محمد بن علی، مفاتیح الاصول، ص۱۹۴.
[۶] شیرازی، محمد، الوصول الی کفایة الاصول، ج۳، ص۲۳۰.
[۷] فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۳، ص۵۳۴.



۱. ↑ خویی، ابوالقاسم، محاضرات فی اصول الفقه، ج۵، ص۳۵۶.    
۲. ↑ جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج۳، ص۶۹۴.    
۳. ↑ آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۲۸۴.
۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۲، ص۱۹۷.    
۵. ↑ مجاهد، محمد بن علی، مفاتیح الاصول، ص۱۹۴.
۶. ↑ شیرازی، محمد، الوصول الی کفایة الاصول، ج۳، ص۲۳۰.
۷. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۳، ص۵۳۴.
۸. ↑ سبحانی تبریزی، جعفر، الموجز فی اصول الفقه، ج۱، ص۲۲۲.    



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «مفرد محلی به لام».



جعبه ابزار