• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

ناصب (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




ناصِب‌ (به کسر صاد) از واژگان قرآن کریم به معنای رنج دهنده است و اگر ناصب لازم آید به معنای به زحمت افتاده است.



ناصِب‌: اسم فاعل است به معنی رنج دهنده، گویند «هَمٌ‌ نَاصِبٌ‌»‌ اندوهی است زحمت ده. ناصب لازم نیز آید یعنی به زحمت افتاده.


(وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ • عامِلَةٌ ناصِبَةٌ)     ظاهرا مراد از عمل، تلاش غیر مشروع دنیا است که باعث رنج آخرت است؛ یعنی: «چهره‌هائی در آن روز ذلیل‌اند، تلاش‌گراند در دنیا به زحمت افتاده‌اند در قیامت».
چند آیه بعد آمده: (وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ • لِسَعْیِها راضِیَةٌ)     (چهره‌هايى در آن روز شادابند، و از سعی و تلاش خود خشنودند) معلوم است که ظرف رضا و نعمت، آخرت و ظرف سعی، دنیا است.


۱. ↑ قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۶۷.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۰۸.    
۳. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۱۷۳.    
۴. ↑ فیروزآبادی، قاموس المحیط، ج۱، ص۱۳۲.    
۵. ↑ شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۵، ص۴۱۱.    
۶. ↑ غاشیه/سوره۸۸، آیه۲-۳.    
۷. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۷۳.    
۸. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۴۵۶.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۲۶.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۳۹.    
۱۱. ↑ غاشیه/سوره۸۸، آیه۸-۹.    
۱۲. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۹۲.    
۱۳. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۷۴.    
۱۴. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۴۵۷.    
۱۵. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۲۶.    
۱۶. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۴۱.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "نصب"، ج۷، ص۶۷.    






جعبه ابزار