• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

نوره

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


منبع: نوره


نوره مخلوطی از آهک زنده و زرنیخ زرد و خاکستر چوب است که برای ازاله مو استفاده می‌شود، و دو معنا برای آن ذکر شده است.
برای استفاده از نوره احکام و آداب مربوط به آن به مناسبت در باب‌های طهارت، صلات و حج در فقه ذکر شده است.


نوره: مخلوطی از آهک و زرنیخ برای ستردن مو و از سنگ آهک است.
نوره عبارت است از مخلوطی از آهک زنده و زرنیخ زرد و خاکستر چوب که با آب خمیر می‌کنند و برای ازاله مو به کار می‌برند.
به تصریح برخی لغویان، اصل نوره همان سنگ آهک است و استعمال آن در آمیزه‌ای از آهک و زرنیخ برای زدودن موهای زاید بدن از باب غلبه است.
[۱] مجمع البحرین و المصباح المنیر، واژۀ «نور».

عنوان نوره در کلمات فقها نیز در هر دو معنا؛ یعنی سنگ آهک
[۲] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۵، ص۱۳۲.    
[۳] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۸، ص۴۱۲.    
[۴] شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۳، ص۳۵۲.    
و مخلوطی از آهک و زرنیخ
[۵] کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ص۳۳۶.    
[۶] شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۶۴.    
به کار رفته است.

از آن به معنای اول به مناسبت در باب‌های طهارت، صلات و حج سخن گفته‌اند.
۱. زدودن موهای اطراف آلت تناسلی، زیر بغل و دیگر اعضای بدن از گردن به پایین با نوره مستحب است.
[۷] بإسخان شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۶۴ – ۶۶.    
[۸] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲، ص۱۳۶.
[۹] کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ص۴۱۳.    

۲. ازاله موهای زیر بغل با نوره بهتر از تراشیدن و تراشیدن بهتر از کندن آن‌ها است؛ از این رو، اختیار نوره کشیدن بر تراشیدن و تراشیدن بر کندن مستحب و کندن موها مکروه است.
[۱۰] شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۱۳۶-۱۳۹.    

۳. نوره طهور و سبب پاکیزگی و بهداشت تن و استعمال آن در هر پانزده روز یک بار برای زدودن موهای بدن مستحب است و چنانچه بیست یا ۲۱ روز بگذرد و نوره استعمال نکند، مستحب است هرچند با قرض گرفتن نوره تهیه و استعمال کند و از تاخیر آن بیش از چهل روز نهی شده و مکروه است.
[۱۱] کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ص۴۱۲.    
[۱۲] شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۷۱.    

۴. مداومت بر نوره کشیدن، هرچند بعد از گذشت دو یا سه روز از نوره قبلی، مستحب است.
[۱۳] شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۶۸.    
[۱۴] کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ص۴۱۳.    

۵. بر استفاده از نوره در تابستان تاکید بیشتری شده است.
[۱۵] کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ص۴۱۴.    
[۱۶] شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۷۲.    


از آداب نوره کشیدن آن است که:
۱. قبل از استعمال آن، مقداری نوره را با انگشت بردارد و بر نوک بینی بمالد و این دعا را بخواند: صَلَّی اللهُ عَلی سُلَیمانَ بنِ داوُدَ کَما اَمَرَنا بِالنُّورَةِ، به جای صَلَّی اللهُ عَلَیهِ اللّهُمَّ ارحَمنیز وارد شده است.
۲. همچنین هنگام کشیدن نوره، دعای وارد شده را بخواند.
[۱۷] شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۶۶.    
[۱۸] کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ص۴۱۴.    

۳.خضاب بدن با حنا پس از نوره کشیدن مستحب است؛ چنان که خضاب کردن ناخن‌ها پس از استعمال نوره مستحب می‌باشد.
[۱۹] شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۷۳-۷۵.    
[۲۰] کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ص۴۱۴.    

۴. نوره کشیدن در چهارشنبه مکروه است. البته به تصریح برخی، شب چهارشنبه مشمول کراهت نخواهد بود.
[۲۱] شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۸۰.    
[۲۲] کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ص۴۱۲.    
[۲۳] کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ۴۱۴.    

۵. از دیگر آداب نوره کشیدن اطراف آلت تناسلی، ایستاده بودن هنگام استعمال نوره است. ادرار کردن در حالت ایستاده برای کسی که نوره کشیده کراهت ندارد.
[۲۴] شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۷۷.    
[۲۵] کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ص۴۱۳.    
[۲۶] کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ۴۱۵.    

۶. استفاده از مخلوط آرد و روغن زیتون پس از استفاده از نوره برای از بین بردن بوی آن جایز است و اسراف به شمار نمی‌رود.
[۲۷] شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۷۸.    

۷. استعمال نوره قبل از احرام مستحب است و چنانچه پیش از آن استفاده نکرده، در صورتی که پانزده روز از آن نگذشته باشد، همان کفایت می‌کند و یا به تصریح برخی استحباب آن مؤکد نخواهد بود.
[۲۸] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۸، ص۱۷۵ – ۱۷۷.    


۱. ↑ مجمع البحرین و المصباح المنیر، واژۀ «نور».
۲. ↑ نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۵، ص۱۳۲.    
۳. ↑ نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۸، ص۴۱۲.    
۴. ↑ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۳، ص۳۵۲.    
۵. ↑ کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ص۳۳۶.    
۶. ↑ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۶۴.    
۷. ↑ بإسخان شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۶۴ – ۶۶.    
۸. ↑ نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲، ص۱۳۶.
۹. ↑ کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ص۴۱۳.    
۱۰. ↑ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۱۳۶-۱۳۹.    
۱۱. ↑ کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ص۴۱۲.    
۱۲. ↑ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۷۱.    
۱۳. ↑ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۶۸.    
۱۴. ↑ کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ص۴۱۳.    
۱۵. ↑ کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ص۴۱۴.    
۱۶. ↑ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۷۲.    
۱۷. ↑ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۶۶.    
۱۸. ↑ کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ص۴۱۴.    
۱۹. ↑ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۷۳-۷۵.    
۲۰. ↑ کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ص۴۱۴.    
۲۱. ↑ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۸۰.    
۲۲. ↑ کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ص۴۱۲.    
۲۳. ↑ کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ۴۱۴.    
۲۴. ↑ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۷۷.    
۲۵. ↑ کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ص۴۱۳.    
۲۶. ↑ کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ۴۱۵.    
۲۷. ↑ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج۲، ص۷۸.    
۲۸. ↑ نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۸، ص۱۷۵ – ۱۷۷.    


• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهم‌السّلام)، ج۹، ص۲۳۸-۲۴۰.


رده‌های این صفحه : اصطلاحات فقهی | حج | طهارت
جعبه ابزار