• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

نوش (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




نَوْش (به فتح نون و سکون واو)، از واژگان قرآن کریم و به به معنى تناول و اخذ است.



نَوْش به معنى تناول و اخذ است. «نَاشَ‌ الشيءَ نَوْشاً: تناولهُ‌» تناوش نيز به معنى تناول است.


(وَ قالُوا آمَنَّا بِهِ وَ أَنَّى لَهُمُ‌ التَّناوُشُ‌ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ)     آیه درباره آن است كه چون مردم به عذاب خدا گرفتار شدند و مردند و فرصت ايمان از دستشان رفت ديگر ايمان آوردن به حالشان سودى نخواهد داشت و آخرت از دنيا بسيار دور است يعنى: «و گويند به قرآن ايمان آورديم، چه طور می‌توانند آن را از مكانى دور اخذ كنند و ايمان بياورند»

۲.۱ - کاربرد در نهج البلاغه

امام علی (علیه‌السلام) فرموده: «وَ تُنَاوِشُوهُمْ‌ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ»


اين كلمه تنها يک‌ بار در کلام اللّه آمده است.    


۱. ↑ قرشی بنایی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۱۳۰.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، دار القلم، ص۸۲۹.    
۳. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۴، ص۱۵۶.    
۴. ↑ شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیة و الشوارد، ج۵، ص۵۱۳.    
۵. ↑ سبأ/سوره۳۴، آیه۵۲.    
۶. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۳۹۰.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۵۸۹.    
۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۲۲.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۲۹۶.    
۱۰. ↑ سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۵۳۵، خطبه ۲۲۰.    
۱۱. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعة الإستقامة، ج۲، ص۲۳۰، خطبه ۲۱۶.    
۱۲. ↑ سبأ/سوره۳۴، آیه۵۲.    



• قرشی بنایی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «نوش»، ج۷، ص۱۳۰.    






جعبه ابزار