• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

واصله

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



منبع: واصله


واصله زنی است که موی دیگری را به موی خود یا زن دیگری می‌چسباند . امام باقر (علیه‌السّلام) گاه واصله را به زنی تشبیه کرده که در جوانی زنا کرده و در پیری واسطه روابط نامشروع شده است.
چسباندن موی دیگران معمولاً مکروه است (مگر موی حیوان پاک که برخی آن را جایز یا مستحب دانسته‌اند)، اگر موجب تدلیس شود حرام است؛ ولی بقصد زینت برای شوهر جایز است، در پوشاندن این موها و حرام یا مباح بودن نگاه نامحرم اختلاف‌نظر وجود دارد و دریافت اجرت در صورت عدم تدلیس جایز است.
واصله



واصله زنی را گویند که موی دیگری را به موی خود یا زنی دیگر می‌چسباند.
در روایتی، واصله از زنانی شمرده شده که رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) آنها را لعنت کرده است. امام باقر (علیه‌السّلام) واصله نفرین شده رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) را به زنی که در جوانی زنا کار بوده و در پیری، واسطه در برقراری ارتباط نامشروع میان زنان و مردان نامحرم گردیده، تعریف کرده است.
از احکام مرتبط با آن به مناسبت در بابهای طهارت، صلات، تجارت و نکاح سخن گفته‌اند.


بر زن، چسباندن موی دیگری؛ اعم از زن و مرد، به موی خود یا زنی دیگر مکروه است؛ لیکن چسباندن موی حیوانات پاک و حلال گوشت اشکال ندارد.
برخی چسباندن موی حیوان پاک را نیز مکروه دانسته‌اند. البته اگر این کار موجب تدلیس و فریب دادن شود، محکوم به حرمت است؛ اما اگر این عمل توسط زوجه به قصد زینت کردن خود برای شوهر انجام گیرد جایز، بلکه مستحب است. از برخی شرط بودن اجازه شوهر نقل شده است.
آیا بر زن، پوشاندن موهای چسبانده به موی خود از نامحرم مطلقا واجب و نگاه کردن نامحرم به آن حرام است یا تنها در صورتی که موهای چسبانده شده از زن اجنبی باشد، پوشاندن واجب و نگاه به آن حرام خواهد بود و یا مطلقا پوشاندن آن بر زن واجب نیست و نگاه به آن نیز جایز می‌باشد؟ مسئله محل اختلاف است.
دریافت اجرت برای این کار در صورت عدم تدلیس (← تدلیس) جایز است.


۱. علامه حلی، حسن بن یوسف بن مطهر، تذکرة الفقهاء، ج۲، ص۲۵۶.    
۲. علامه حلی، حسن بن یوسف، نهایة الاحکام، ج۱، ص۲۸۴.    
۳. شیخ کلینی، الکافی، ج۵، ص۱۱۹.    
۴. شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ط-آل البیت، ج۱۷، ص۱۳۲.    
۵. شیخ طوسی، الخلاف، ج۱، ص۴۹۳.    
۶. علامه حلی، حسن بن یوسف، منتهی المطلب، ج۳، ص۳۱۶.    
۷. علامه حلی، حسن بن یوسف، نهایة الاحکام، ج۱، ص۲۸۴.    
۸. علامه حلی، حسن بن یوسف، تذکرة الفقهاء، ج۱۲، ص۱۴۲ – ۱۴۳.    
۹. کاشف الغطاء، جعفر، شرح طهارة قواعد، ص۳۵۴.    
۱۰. بحرانی، یوسف بن احمد، الحدائق الناضرة، ج۱۸، ص۱۹۵ – ۱۹۴.    
۱۱. نراقی، ملااحمد، مستند الشیعة، ج۱۴، ص۱۷۱.    
۱۲. حسینی عاملی، سیدجواد، مفتاح الکرامة ج۱۲، ص۱۹۵.    
۱۳. نراقی، ملااحمد، مستند الشیعة ۱۴، ص۱۷۲.    
۱۴. محقق کرکی، علی بن حسین، جامع المقاصد، ج۴، ص۲۵.    
۱۵. حسینی عاملی، سیدجواد، مفتاح الکرامة، ج۱۲، ص۱۹۵.    
۱۶. نجفی، مجمد حسن، جواهر الکلام، ج۲۲، ص۱۱۴-۱۱۵.    
۱۷. یزدی طباطبایی، سیدمحمدکاظم، العروة الوثقی، ج۲، ص۳۱۸ – ۳۱۷.    
۱۸. حکیم، سیدمحسن، مستمسک العروة، ج۵، ص۲۴۹ – ۲۴۸.    
۱۹. خویی، سیدابوالقاسم، موسوعة الخوئی، ج۱۲، ص۸۵ - ۸۷.    
۲۰. سبزواری، سیدعبدالاعلی، مهذب الاحکام، ج۵، ص۲۴۰.    
۲۱. علامه حلی، حسن بن یوسف، تذکرة الفقهاء، ج۱۲، ص۱۴۲ - ۱۴۳.    
۲۲. فیض کاشانی، محسن، مفاتیح الشرائع، ج۳، ص۱۳.    
۲۳. نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۲، ص۱۱۳ -۱۱۵.    



• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهم‌السّلام)، ج۹، ص۳۰۰_۳۰۱.


رده‌های این صفحه : اصطلاحات فقهی | تجارت | صلاة | طهارت | فقه | نکاح




جعبه ابزار