• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

ودی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



منبع: ودی


وَدی، رطوبت خارج شده پس از ادرار را گویند و از آن در باب طهارت نام برده‌اند.



وَدی به معنای رطوبت خارج شده پس از ادرار است.
وَدی با سکون «دال» و کسر آن و تشدید «یاء» (وَدِیّ) و تخفیف آن (وَدی)، رطوبتی سفید رنگ و غلیظ است که پس از ادرار از آلت تناسلی مرد خارج می‌شود. از آن در باب طهارت نام برده‌اند.


ودی پاک است و خروج آن در صورتی که پس از ادرار، استبراء صورت گرفته باشد، وضو را باطل نمی‌کند. جمعی وضو گرفتن پس از خروج ودی را مستحب دانسته‌اند.


۱. شهید اول، محمد بن مکی، ذکری الشیعة، ج۱، ص ۱۲۱.    
۲. ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، النهایة، واژۀ «ودا»، ج۵، ص۱۶۹.    
۳. فیومی، احمد بن محمد، المصباح المنیر واژه «ودی، ج۱، ص۳۳۷.    
۴. بحرانی، یوسف بن احمد، الحدائق الناضرة، ج۲، ص۵۸-۵۹.    
۵. نجفی، محمد حسن، جواهر الکلام، ج۱، ص۲۳.    
۶. نجفی، محمد حسن، جواهر الکلام، ج۱، ص۴۱۵.    
۷. یزدی طباطبایی، سیدمحمدکاظم، العروة الوثقی، ج۱، ص۳۳۲.    



• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهم‌السّلام)، ج۹، ص۳۲۹_ ۳۳۰.


رده‌های این صفحه : احکام وضو | طهارت




جعبه ابزار