• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

کفایت (نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




كِفَایت (به کسر کاف و فتح فاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای بى‌نيازى و بى‌نياز كردن است.



كِفَایت به معنای بى‌نيازى و بى‌نياز كردن است.


حضرت علی (علیه‌السلام) چنان كه فرموده: «كَفَاكَ مِنْ عَقْلِكَ مَا أَوْضَحَ لَكَ سَبِيلَ غَيِّكَ مِنْ رُشْدِكَ» «از عقلت همان كافى است كه راه‌هاى هدايتت را از گمراهيت بر تو آشكار سازد.» (شرح‌های حکمت: )


۱. ↑ قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۹۰۸.    
۲. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۱، ص۳۶۰.    
۳. ↑ السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۸۸۲، حکمت ۴۱۱.    
۴. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغه - ط مطبعه الاستقامه، ص۲۵۴، حکمت ۴۲۱.    
۵. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۵۵۰، حکمت ۴۲۱.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۸۴۳، حکمت ۴۲۱.    
۷. ↑ ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۷۵۵.    
۸. ↑ ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۷۵۵.    
۹. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱۵، ص۳۹۷.    
۱۰. ↑ هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۵۰۰.    
۱۱. ↑ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۲۰، ص۶۵.    



• قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «کفایت»، ج۲، ص۹۰۸.    






جعبه ابزار