• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

یحموم (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





یحموم: (وَ ظِلٍّ مِّن یَحْمُومٍ)    
«حمیم» به معنای شی‌ء داغ و «یحموم» از همین ماده است و در اینجا به تناسب‌ «ظلّ» (سایه) به «دود غلیظ و سیاه و داغ» تفسیر شده است.



(وَظِلٍّ مِّن يَحْمُومٍ)     (و در سايه دودهاى متراكم و آتش زا!)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: كلمه يحموم به معناى دود سياه است، و ظاهرا دو كلمه‌ (لا بارِدٍ وَ لا كَرِيمٍ)     دو صفت باشد براى ظل نه براى يحموم، چون ظل است كه از آن انتظار برودت مى‌رود، و مردم بدان جهت خود را به طرف سايه مى‌كشانند، كه خنك شوند، و استراحتى كنند و هرگز از دود انتظار برودت ندارند، تا بفرمايد يحمومى كه نه خنك است و نه كريم. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:)


۱. ↑ واقعه/سوره۵۶، آیه۴۳.    
۲. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۵۰.    
۳. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۲۵۵.    
۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۳، ص۲۳۹.    
۵. ↑ واقعه/سوره۵۶، آیه۴۳.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۳۵.    
۷. ↑ واقعه/سوره۵۶، آیه۴۴.    
۸. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۲۱۴.    
۹. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۲۴.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۱۶۱.    
۱۱. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۳۳.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «یحموم»، ص۶۳۹.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره واقعه | لغات قرآن




جعبه ابزار