اجماع مدرکی2

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اجماع مدرکی به اتفاق نظر فقها با وجود دلیل قابل استناد در مسئله اطلاق می‌شود.


تعریف

[ویرایش]

اجماع مدرکی، مقابل اجماع تعبدی می‌باشد و عبارت است از اتفاق علما در مسئله‌ای که در مورد آن دلیل یا اصلی وجود دارد و علم یا احتمال آن هست که اتفاق کنندگان به آن دلیل یا اصل به عنوان مدرک نظر خود استناد نموده باشند. اجماع مدرکی فاقد اعتبار و ارزش است، زیرا حجیت آن بستگی به اعتبار مدرک آن دارد؛ یعنی باید به اصل مدرک و مستند حکم مراجعه کرد و در صورت اعتبار مدرک، براساس آن عمل نمود.
[۱] ایروانی، باقر، الحلقة الثالثة فی اسلوبهاالثانی، ج۲، ص۵۴-۵۳.
[۲] علامه حلی، حسن بن یوسف، مبادی الوصول الی علم الاصول، ص۱۹۵.
[۳] مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۲، ص۴۰۶.
[۴] جناتی، محمد ابراهیم، منابع اجتهاد (از دیدگاه مذاهب اسلامی)، ص۲۰۱.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. ایروانی، باقر، الحلقة الثالثة فی اسلوبهاالثانی، ج۲، ص۵۴-۵۳.
۲. علامه حلی، حسن بن یوسف، مبادی الوصول الی علم الاصول، ص۱۹۵.
۳. مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۲، ص۴۰۶.
۴. جناتی، محمد ابراهیم، منابع اجتهاد (از دیدگاه مذاهب اسلامی)، ص۲۰۱.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «اجماع مدرکی».



جعبه ابزار