احکام طریقی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



احکام طریقی، احکام مجعول از طرف شارع برای رسیدن به احکام واقعی را می‌گویند.


تعریف

[ویرایش]

احکام طریقی که از اقسام احکام شرعی است به احکامی گفته می‌شود که طریق به سوی احکام واقعی بوده و در موارد جهل مکلف به حکم واقعی ، از سوی شارع برای دست یابی مکلف به مصلحت واقعی ، جعل گردیده است. طریق بودن این احکام به واقع ، تعبدی و بر اثر جعل و اعتبار شارع است.
این احکام در صورت مطابقت با حکم واقعی باعث تنجز آن‌ها بر مکلف می‌گردد و در صورت عدم مطابقت، معذر می‌شود.احکام طریقی به وسیله امارات برای مکلفان بیان می‌گردد، همانند احکام به دست آمده از خبر واحد .
[۱] صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۲، ص۳۸.
[۲] فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۴، ص۴۵۱-۴۵۰.
[۴] آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۵۳۶.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۲، ص۳۸.
۲. فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۴، ص۴۵۱-۴۵۰.
۳. بروجردی، حسین، نهایة الاصول، ص۱۳۳.    
۴. آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۵۳۶.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «احکام طریقی».



جعبه ابزار