ام وهب

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



امِّ وَهَبْ دختر عبد و همسر عبدالله بن عمیر کلبی- از بنی عُلیم- از طایفه نمر بن قاسط است. برخی نام وی را قمر یا قمری خوانده‏‌اند.
[۲] اعلام النساء المؤمنات، ص۵۹۹-۵۹۸.
[۳] رياحين الشريعه ج۳، ص۳۰۰.



آگاهی امِّ وَهَبْ از حرکت کاروان حسینی

[ویرایش]

امِّ وَهَبْ با همسرش در یکی از محلّه‌‏های کوفه سکونت داشت. هنگامی که عبدالله از حرکت مردم به سوی کربلا برای جنگ با امام حسین علیه السلام آگاه شد، تصمیم گرفت به یاری امام حسین بشتابد و همسرش را نیز از نیّت خود آگاه کرد. او نیز شادمان گردید و با وی همراه شد. آن دو شبانه خود را به کربلا رساندند و به کاروان حسینی پیوستند.

← تشویق همسر به جنگ


روز عاشورا هنگام ورود عبدالله به میدان، ام ‏وهب گرزی به دست گرفت و به او گفت: پدر و مادرم به فدایت، از پاکان و از باقی ‏ماندگان محمد صلی الله علیه وآله وسلم دفاع کن.
عبدالله به طرف دشمن حمله ‏ور شد، و زن نیز در پی او رفت. عبدالله از او خواست که پیش زنان بازگردد. اما ام ‏وهب جامه‏اش را گرفت و گفت: رهایت نمی ‏کنم، باید من هم با تو بمیرم. در این هنگام امام حسین علیه السلام صدا زد: خدا شما خاندان را پاداش نیک دهد. ای زن، خدایت رحمت کند پیش زنان بازگرد و با آنها بنشین که بر زنان پیکار نیست. و او نیز بازگشت.
[۵] كامل ابن اثير ج۴، ص۶۵.
[۶] اعيان ‏الشيعه ج۱، ص۶۰۳.
[۷] ابصار العين، ص۱۷۹.
[۹] البدايه والنهايه ج۸، ص۱۸۳.
[۱۰] مقتل الحسين عليه السلام مقرم، ص۲۳۸.


← امِّ وَهَبْ نخستین بانوی شهید کربلا


بنا به نقلی امِ‏ وهب پس از شهادت همسرش کنار او آمد، خاک و خون از چهره او برگرفت و گفت: بهشت گوارایت باد، در همین لحظه غلام شمر که رستم نام داشت به دستور وی با زدن عمودی آهنین بر فرق زن، او را به شهادت رساند.
[۱۱] كامل ابن اثير ج۴، ص۶۹.
[۱۲] اعلام النساء المؤمنات، ص۵۹۹.
[۱۳] اعيان الشيعه ج۱، ص۶۰۳.

او نخستین بانویی بود که در کربلا به شهادت رسید.
[۱۴] مقتل الحسين عليه السلام خوارزمى ج۲، ص۱۶.


← شهادت پسر امِّ وَهَبْ


روایتی دیگر حاکی از آن است که امِ‏ وهب نه با همسرش، بلکه با پسرش- وهب- به کربلا آمد و در آن‏ جا وهب که نصرانی بود به دست امام حسین اسلام اختیار کرد؛ و به دفاع از آن حضرت برخاست.
در حالی که همسر وهب مانع او می‏شد. مادرش عنوان کرد که تا در راه حسین علیه السلام به شهادت نرسد از وی راضی نخواهد گشت.
وهب جنگید و به شهادت رسید؛ مادرش نیز به گونه ‏ای که گفته شد شربت شهادت نوشید.
[۱۵] الفتوح ج۵، ص۱۸۹.
[۱۶] مقتل الحسين عليه السلام خوارزمى ج۲، ص۱۶.
[۱۷] اسرار الشهاده ج۴، ص۳۲۴.
[۱۸] ناسخ التواريخ ج۲، ص۲۶۹.
[۱۹] نفس المهموم، ص۱۴۶ ترجمه شعرانى.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. تاریخ طبری ج۴، ص۳۲۶.    
۲. اعلام النساء المؤمنات، ص۵۹۹-۵۹۸.
۳. رياحين الشريعه ج۳، ص۳۰۰.
۴. تاریخ طبری ج۴، ص۳۲۷.    
۵. كامل ابن اثير ج۴، ص۶۵.
۶. اعيان ‏الشيعه ج۱، ص۶۰۳.
۷. ابصار العين، ص۱۷۹.
۸. ارشاد مفید ج۲، ص۱۰۱.    
۹. البدايه والنهايه ج۸، ص۱۸۳.
۱۰. مقتل الحسين عليه السلام مقرم، ص۲۳۸.
۱۱. كامل ابن اثير ج۴، ص۶۹.
۱۲. اعلام النساء المؤمنات، ص۵۹۹.
۱۳. اعيان الشيعه ج۱، ص۶۰۳.
۱۴. مقتل الحسين عليه السلام خوارزمى ج۲، ص۱۶.
۱۵. الفتوح ج۵، ص۱۸۹.
۱۶. مقتل الحسين عليه السلام خوارزمى ج۲، ص۱۶.
۱۷. اسرار الشهاده ج۴، ص۳۲۴.
۱۸. ناسخ التواريخ ج۲، ص۲۶۹.
۱۹. نفس المهموم، ص۱۴۶ ترجمه شعرانى.


منبع

[ویرایش]

جمعی از نویسندگان ، پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص۹۹-۱۰۰.











جعبه ابزار