بردگی (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



بردگی در لغت به معنای اسیری، غلامی، بندگی و مملوکیت انسانی برای انسانی دیگر آمده است و به کسی که بنده و مملوک دیگری باشد برده، عبد یا غلام گویند.


معنای لغوی بردگی

[ویرایش]

بردگی به معنای اسارت، برده شدن، اسیری، غلامی و بندگی آمده
[۱] لغت نامه، ج۳، ص۳۹۴۶، «بردگی».
و برده، هم به غلام و هم به کنیز گفته می‌شود.
[۲] لغت نامه، ج۳، ص۳۹۵۲، «برده».
در این مدخل از واژه‌های «عبد»، «امه»، «رقبه» و برخی مشتقات آنها و نیز از عبارت‌های «ملکت ایمانکم» و «ملکت ایمانهم»، «ملکت یمینک»، و... استفاده شده است.

معنای اصطلاحی بردگی

[ویرایش]

در اصطلاح نیز عبارت است از مملوکیت برخی از انسانها برای انسانهای دیگر که بر اساس آن مالک یا برده‌دار مالک جان، مال، ناموس و دسترنج وی بوده، در خرید و فروش او آزاد است.
[۳] اسلام و آزادی بردگان، ص‌۸‌
[۴] فرهنگ اصطلاحات علوم سیاسی، ص‌۳۹۱.


عناوین مرتبط

[ویرایش]

آزادی برده،
احکام برده،
برده‌داری در تاریخ،
شخصیت برده و عوامل بردگی.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. لغت نامه، ج۳، ص۳۹۴۶، «بردگی».
۲. لغت نامه، ج۳، ص۳۹۵۲، «برده».
۳. اسلام و آزادی بردگان، ص‌۸‌
۴. فرهنگ اصطلاحات علوم سیاسی، ص‌۳۹۱.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «بردگی».    



جعبه ابزار