سحور

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سحور از الفاظی است که در فقه کاربرد دارد.


معنای سَحور

[ویرایش]

سَحور به معنای سحری می باشد.

کاربرد سَحور در فقه

[ویرایش]

از آن در باب صوم نام برده‏اند.
بر کسى که قصد روزه گرفتن، بویژه در ماه رمضان دارد، مستحب است سحری بخورد. کمترین اندازه سحرى، نوشیدن آب و برترین آن، خوردن خرما، سویق (قاووت) و کشمش است و زمان سحرى خوردن، هرچه به طلوع فجر (اذان صبح) نزدیک‏تر باشد افضل است.
[۱] مفاتیح الشرائع ج۱، ص۲۵۶.



پانویس

[ویرایش]
 
۱. مفاتیح الشرائع ج۱، ص۲۵۶.
۲. ج۱۰، ص۱۴۲-۱۴۶.    


منبع

[ویرایش]

جمعی از پژوهشگران زیر نظر سید محمود شاهرودی، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۴۱۷.




جعبه ابزار