سنت محکی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سنت محکی به نفس قول ، فعل و تقریر معصوم علیه‌السّلام اطلاق می‌شود.


تعریف

[ویرایش]

سنت محکی، مقابل خبر ( سنت حاکی ) و به معنای نفس قول، فعل و تقریر معصوم علیه‌السّلام است و به این دلیل به آن محکی (حکایت شده) گفته می‌شود که به وسیله راویان حدیث از آن حکایت می‌شود؛ یعنی الفاظ راویان، حکایت کننده از آن سنت واقعی قول، فعل یا تقریر معصوم علیه‌السّلام است.

معنای اصطلاحی سنت

[ویرایش]

سنت در اصطلاح، گاهی فقط به سنت حاکی (احادیث) و گاهی به اعم از سنت حاکی و سنت محکی اطلاق می‌گردد.
[۱] فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۱، ص۳۶.
[۳] آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۲۳.
[۷] حایری، عبد الکریم، دررالفوائد، ص۳۸۰.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۱، ص۳۶.
۲. مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص۱۴۱.    
۳. آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۲۳.
۴. نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۲، ص۱۲۳.    
۵. مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۱، ص۲۸.    
۶. خویی، ابوالقاسم، محاضرات فی اصول الفقه، ج۱، ص۳۰.    
۷. حایری، عبد الکریم، دررالفوائد، ص۳۸۰.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «سنت محکی».



جعبه ابزار