ظن طریقی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ظن دارای نقش طریقی نسبت به واقع، و غیر مأخوذ در موضوع حکم شرعی را می‌گویند.


تعریف ظن طریقی

[ویرایش]

ظن طریقی، مقابل ظن موضوعی بوده و عبارت است از ظنی که فقط جنبه طریقیت آن برای حکم واقعی ـ واقع ـ در نظر گرفته شده و از واقع حکایت می نماید.

عدم اخذ ظن طریقی در موضوع حکم شرعی

[ویرایش]

ظن طریقی ـ به عکس ظن موضوعی ـ در موضوع حکم شرعی اخذ نشده است؛ به عبارت دیگر، حکم شرعی بر نفس موضوع مترتب شده است و ظن، صرفاً طریق احراز موضوع حکم بوده و قید موضوع نیست و فقط در تنجز تکلیف بر مکلف تأثیر دارد، مانند قطع طریقی که طریق به حکم واقعی بوده، ولی خود دخالتی در ثبوت حکم بر موضوع ندارد، با این تفاوت که طریقیت قطع، بنفسه و طریقیت ظن معتبر به جعل شارع است.

مستندات مقاله

[ویرایش]

انصاری، مرتضی بن محمدامین، فرائد الاصول، ج۱، ص۶.
سبحانی، جعفر، المحصول فی علم الاصول، ج۳، ص۶۴.
سبحانی، جعفر، المحصول فی علم الاصول، ج۳، ص۷۰.
فیض، علیرضا، مبادی فقه واصول، ص۲۱۷.
نائینی، محمد حسین، اجودالتقریرات، ج۲، ص۱۸.
ولایی، عیسی، فرهنگ تشریحی اصطلاحات اصول، ص۲۳۴.
حیدر، محمد صنقور علی، المعجم الاصولی، ص۷۲۱.

منبع

[ویرایش]

مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی    




جعبه ابزار